در کتاب عِیون أخبار الرضا آمده است: «عَنْ أَبِِی الْحَسَنِ عَلِِی بْنِ مُوسَى الرِّضَا علِیهما‌السلام قَالَ:‌ لِلْإِمَامِ عَلَامَاتٌ ِیكُونُ أَعْلَمَ النَّاسِ وَ أَحْكَمَ النَّاسِ وَ أَتْقَى النَّاسِ وَ أَحْلَمَ النَّاسِ وَ أَشْجَعَ النَّاسِ وَ أَسْخَى النَّاسِ وَ أَعْبَدَ النَّاسِ وَ ِیُولَدُ مَخْتُوناً وَ ِیكُونُ مُطَهَّراً وَ ِیرَى مِنْ خَلْفِهِ كَمَا ِیرَى مِنْ بَِینِ ِیدَِیهِ وَ لَا ِیكُونُ لَهُ ظِلٌّ ...»؛[٢] امام رضا علِیه‌السلام فرمود: امام را نشانه‌هايِی است: او دانشمندترين و حكيم‌ترين و پرهيزكارترين و دليرترين و باسخاوت‌ترين و پُرعبادت‌ترين مردم و ختنه شده متولد مِی‌شود و پاكيزه مِی‌باشد و از پشت سرش همچون پيش رويش مِی‌بيند و سايه ندارد ...

امام رضا علِیه‌السلام در مناظراتِی که با سران ادِیان و مکاتب داشتند، پاسخ خود را بر مبناِی اعتقاد شخصِی مخاطب و دلائل آنها بِیان مِی‌فرمودند و اِین روش، مظهر دِیگرِی از توانمندِی امام علِیه‌السلام بود؛ بدِین جهت هنگامِی که مأمون از بزرگ مسِیحِیان (جاثلِیق) خواست

١. امروزه برخِی در اثر تحجّر و جمود فکرِی اِین‌طور فکر مِی‌کنند که اگر زبان‌هاِی خارجِی را ِیاد بگِیرند کأنَّ از زبان ملِّی خود روِی‌گردان شده و به زبان کفر روِی آورده و ملتجِی شده‌اند، بدِین جهت به شدّت از فرا گرفتن زبان‌هاِی خارجِی «مثل انگلِیسِی» پرهِیز مِی‌کنند؛ چه آنکه آن را زبان کفر مِی‌دانند. غافل از آنکه اگر حضرت علِی ابن موسِی الرضا علِیهما‌السلام امروز حضور داشت، با زبان آنها به سؤالشان جواب مِی‌داد.

٢. عِیون أخبار الرضاعلِیه‌السلام، ج١، ص٢١٣.