انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینیبیان، سیدمهدی - الصفحة ٨٠ - ترجمه مناظره امام رضا
آِیا منكر آن دو هستى؟ حضرت فرمودند: من به نبوّت عِیسى و كتابش و به آنچه امّتش را بدان بشارت داده و حوارِیون نِیز آن را پذِیرفتهاند اقرار دارم و به هر «عِیسى»اِیى كه به نبوّت محمّد٦ و كتابش اقرار نداشته و امّت خود را به او بشارت نداده باشد، كافرم!
جاثلِیق گفت:
مگر هر حكمى نِیاز به دو شاهد عادل ندارد؟ حضرت فرمودند: چرا! او گفت: پس دو
شاهد عادل از غِیر همكِیشان خود كه مسِیحِیت نِیز آنان
را قبول داشته باشد، معرّفى كن و از ما هم، از غِیر همكِیشانمان دو شاهد
عادل بخواه! حضرت فرمودند: اِی نصرانِی، حالا سخن به انصاف گفتى،
آِیا شخص عادلى را كه نزد حضرت مسِیح علِیهالسلام مقام و منزلتى داشت قبول دارى؟ جاثلِیق گفت: اِین شخص عادل
كِیست؟ اسم او را بگو! حضرت فرمودند: درباره ِیوحنّا دِیلمِی
چه مِیگوِیى؟ گفت: بَهبَه! محبوبترِین شخص نزد مسِیح را
نام بردى. حضرت فرمودند:
تو را قَسم مىدهم آِیا در انجِیل چنِین نِیامده كه
ِیوحنّا گفت: مسِیح مرا به دِین محمّد عربى آگاه كرد و مژده داد كه
بعد از او خواهد آمد و من نِیز به حوارِیون مژده دادم و آنها به او
اِیمان آوردند؟ جاثلِیق گفت:
بلِی، ِیوحنّا از قول حضرت مسِیح علِیهالسلام چنِین
مطلبى را نقل كرده است و نبوّت مردى را مژده داده و نِیز به اهل بِیت و
وصىّ او بشارت داده است و معِیّن نكرده كه اِین موضوع چه زمانى اتّفاق
خواهد افتاد و آنان را نِیز بر اِیمان معرّفى