الاخره در حدود ٤٠٠٠ نفر از علماِی ادِیان مختلف در اِین مجلس شرکت داشتند. در آن زمان جمع‌آورِی چنِین اشخاصِی با توجه به فقدان جذب وسائط ارتباط جمعِی و رسانه عمومِی، کار بسِیار مشکلِی بود. مع الوصف وقتِی همه اِین دانشمندان جمع شدند، مأمون، ِیاسرِ خادم را به عنوان پِیک به سوِی علِی بن موسِی علِیهما‌السلام فرستاد تا از آن حضرت براِی شرکت در مجلس دعوت کند.

→ ابراهِیمعلِیه‌السلام است و برخِی دِیگر زرتشت را ِیکِی از امامان ملت ابراهِیمعلِیه‌السلام ‌ِیا پِیامبرِی مِی‌دانند که کتاب بر او نازل شده است. برخِی نسب او را به منوچهر ِیکِی از شاهنشاهان اِیران رسانده‌اند، (لغت‌نامه دهخدا، ذِیل واژه زرتشت). برخِی از مورّخان او را اختلافِی‌ترِین

شخصِیت تارِیخ دانسته‌اند. نقل شده است که زرتشت در سال ٦٦٠ قبل از مِیلاد به دنِیا آمده و در سال ٦٣٠ قبل از مِیلاد به پِیامبرِی مبعوث شده و در سال ٥٨٣ قبل از مِیلاد در سن ٧٧ سالگِی در آتشکده‌اِی در بلخ بنا به قولِی بدست تورِبرادروُرِیش کشته شده است. کتاب مقدس زرتشت «اَوِستا» به معناِی اساس و بنِیان نام دارد، (نگاهِی به ادِیان زنده جهان،‌ ص٥٥ و ٥٧). برخِی مورّخان بر اِین عقِیده‌اند که توحِیدِی بودن ِیا دوگانه‌پرستِی زرتشت روشن نِیست. پِیروان زرتشت به نام‌هاِیِی مانند مَجوسِی، گَبر و پارسِی خوانده مِی‌شوند. قرآن تنها ِیک‌بار در آِیه ١٧ سوره «حج» پس از چند دِین توحِیدِی و پِیش از ذکر مشرکان، واژه مجوس را به کار برده است، (آشناِیِی با ادِیان بزرگ، ص٥٧ و٥٩).

١. نسطاس رومِی از عالمان بزرگ مسِیحِی که بِیشتر براِی کسِی اطلاق مِی‌شود که عالم به علم طبّ باشد، (التوحِید للصدوق، ص٤١٨). در لغت‌نامه دهخدا چنِین آمده است: ابن جرِیح نصرانِی، طبِیب مصرِی قرن چهارم ه‌ . ق است که در دولت اخشِیدِیون مِی‌زِیست، (لغت‌نامه دهخدا، ذِیل واژه نسطاس).