انگیزه سیاسی مأمون در ترویج مکتب ارسطوئی - حسینی‌بیان، سیدمهدی - الصفحة ١٧٦ - الف مناظره

ادِیان را جمع مِی‌کرد، حضرت رضاعلِیه‌السلام در اِین درگِیرِی فکرِی بر همه آنها پِیروز مِی‌شد. کسِی در مِیان آنها باقِی نمِی‌ماند که به مقام آن ‌جناب اعتراف نکند و خود را در مقابلش کوچک احساس نکند».[١]

دانشمند محترم، مرحوم سِید محمد کاظم عصار در کتاب علم الحدِیث در بحث علم «علم امام» نوشته است که علم نافذ است در اعماق أشِیاء و أشِیاء را کماهِی درک مِی‌کند و از لوازم نفوذ اطلاع بر جمِیع أعراض أشِیاء ِیا ِیکِی از اعراضِ اصوات است. پس کلِیّه لغات را مِی‌فهمد، زِیرا علم پِیدا کرده است به حقائق «عَلِی ما هِیَ علِیها مِن الأَعراضِ و الجواهرِ»؛ هر جزء از اعراض و جواهر بر او وارد شود اطلاع کسب مِی‌کند و در نتِیجه اصوات و خواص لغات را مِی داند ... لغات هم أعم از لغات طِیور و حِیوان و انسان ِیا أشِیاء بِی‌صوت مثل صحارِی و برارِی که اِینها هم اصوات معنوِی دارند ... پس لغات گوناگون و مختلف را هم مِی‌داند ... بدِین جهت تمام جهات در نظرش مثل پِیشرو و قدّام است و از اِین جهت فرمود: «إِنِی أَراکُم مِن خَلفِی کَما أَراکُم مِن أمامِی»؛ نورِی بر من طالع شده است که تمام جهات براِی من ِیکسان است.[٢]

به حکم فرماِیش پِیامبر اکرم ٦: «اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّين‌»، [٣]

١. طبرسِی، فضل بن حسن، إعلام الورِی بأعلام الهدِی، ص٣٢٨.

٢. علم الحدِیث، ص٣٠.

٣. وسائل الشِیعه، ج٢٧، ص٢٧.