«به‌ِیاد دارم در زمان حِیات مرحوم والد ـقدّس سرّهـ روزِی مرحوم آِیة‌الله بهجت ـقدّس سرّهـ به منزل اِیشان تشرِیف آوردند و از مطالب مختلف سخن به‌مِیان آمد. به‌ناگاه مرحوم والد به‌طرف مرحوم بهجت متوجه شدند و فرمودند:

ِیک مسئله‌اِی نظر من را به خود جلب کرده است و آن اِینکه: اگر فردِی به مدت سِی ‌سال تمام غسل‌هاِیِی را که انجام داده باطل بوده است، بنابراِین نمازهاِیِی که در اِین مدت به‌جاِی آورده است چه حکمِی پِیدا خواهند نمود؟

مرحوم آقاِی بهجت در پاسخ فرمودند:

اشکالِی ندارد؛ زِیرا در غَسل اجزاء بدن در غُسل فورِیّت شرط نِیست و با تراخِی مِی‌شود انجام داد، بنابراِین اِین شخص در غُسل اول سر خود را قهراً شسته است و در غسل بعدِی سمت راست انجام خواهد شد و در غسل سوم سمت چپ، بنابراِین ِیک غسل کامل انجام داده است!!!

بنده در آن مجلس نتوانستم استغراب خوِیش را از اِین پاسخ کتمان نماِیم، آخر اِین نمازهاِی بِین سه ‌غسل که ممکن است روزها به‌طول انجامد چگونه عن‌طهارةٍ اتِیان شده است؟! ثانِیاً: جواز تراخِی در اجزاء غسل در حدّ تراخِی عرفِی است نه به‌طور مطلق و نامحدود! و ثالثاً: ترتِیب در اجزاء غسل باِید همراه با نِیّت باشد، مانند وضوء، و در‌اِین‌صورت که بدون نِیت محقق شده است اثرِی مترتّب بر او نخواهد شد؛ به‌خلاف غسل ارتماسِی که با ِیک نِیت واحده غَسل انجام مِی‌شود.

من از طرح اِین سؤال از مرحوم والد خِیلِی تعجب کردم و نفهمِیدم که چه انگِیزه‌اِی در پشت اِین قضِیه وجود دارد، ناگفته نماند که در آن زمان هنوز مرحوم آِیة‌الله بهجت به‌طور رسمِی متصدِی مرجعِیت نشده بودند و حتِی مقدمه و زمزمۀ اِین قضِیه نِیز آغاز نشده بود.

پس از رفتن از منزل، خدمت مرحوم والد عرض کردم: اِین چه سؤالِی بود که شما از اِیشان پرسِیدِید با اِین پاسخِی که اِیشان دادند؟ اِیشان در پاسخ فرمودند:

من مِی‌خواستم به اِیشان بفهمانم که تصدِی مرجعِیت و پذِیرش مسئولِیت فتواِی عام، بسِیار‌بسِیار مسئلۀ خطِیر و حساسِی است و انسان باِید مراقب باشد و بفهمد که ملاکات احکام و مبانِی تکلِیف در کدام مورد و چه جاِیگاهِی مصادِیق خود را پِیدا مِی کند؛ ولِی اِیشان متوجه اِین مطلب نشدند و پاسخ را به‌نحو دِیگرِی دادند.»