رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٥٣ - لزوم حکم مجتهد براساس ملاک مستفاد از سِیره صحِیح معصومِین

دهد و ببِیند که امام رضا علِیهالسّلام از تکرار عمره در ِیک ماه نهِی فرموده‌اند، در مواجهۀ با اِین مسائل دو حکم براِی او روشن مِی‌شود:

حکم اول: عمرۀ مکرره تشرِیع نشده است و نظر امام علِیهالسّلام بر اتِیان آن نِیست؛ پس وظِیفه اِین است که فقط به ِیک عمره در ماه اکتفا شود و از عمرۀ دِیگر تا شهر آتِی منصرف گردد و براِی ساِیر افراد نِیز اِین حکم را بِیان کند.

حکم دوم: درصورتِی‌که مکلف اصرار بر تکرار آن داشته باشد، باِید همان کلام امام علِیهالسّلام را بگوِید که تکرار عمره نباِید کمتر از ده روز باشد.[١]

مجتهد حق ندارد در وهلۀ اول به مردم بگوِید که تکرار عمره با بِیش از ده روز فاصله عِیبِی ندارد؛ بلکه باِید در قبال سؤال مخاطب مانند امام علِیهالسّلام پاسخ دهد که نباِید بِیش از ِیک عمره انجام داد و دِیگر چِیزِی اضافه نکند. بله اگر مکلف مثل راوِی مصرّانه الحاح کرد، او نِیز مِی‌تواند مانند امام علِیهالسّلام عمل کند و حکم آن را بِیان نماِید.

همان‌طور که امام علِیهالسّلام عمره را تکرار نمِی‌کند، مجتهد نِیز نباِید تکرار کند. فقِیهِی که نهِی امام علِیهالسّلام را نقل کند ولِی خودش از آن سِیره تبعِیت نکند، معلوم است که باِید در فکرش تغِیِیر و تحولاتِی اِیجاد شود.

البته اِینکه ائمه علِیهمالسّلام عمره را در ِیک ماه تکرار نمِی‌کرده‌اند، به‌جهت تکالِیف خاص به مقام امامت نبوده است و لذا نمِی‌فرماِیند: «أنا لا أفعَلُ»؛ بلکه حکم را در اِین مورد به‌صورت ظاهر و ِیک تکلِیف عامّ و در مقام تشرِیع بِیان مِی‌فرماِیند. اِینکه امام رضا علِیهالسّلام آن شخص را نهِی مِی‌کند، به اِین معناست که اگر منِ علِیّ‌بن‌موسِی‌الرضا ِیک سال هم در مکه بمانم در ِیک ماه دو عمره انجام نمِی‌دهم، و اگر بخواهم، طواف مِی‌کنم.

[١]. البته ان‌شاءالله رواِیات باب تکرار عمره را خواهِیم خواند؛ اما فعلاً در مقام تصوِیر و طرح مسئله‌اِی کلِی هستِیم که در بسِیارِی از رواِیات مانند صلاة فِی الحمام و امثال‌ذلک به اِین کِیفِیت مطرح است.