رسالۀ عمرۀ مفرده - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٣٧ - انطباق امر و نهِی شارع با حقاِیق عالم تکوِین (ت)
[١]* ـمثلاً سِیام ربِیعالثانِیـ عمره انجام دهِید، در ماه بعد ـمثلاً فرداِی همان روز که اول جمادِی باشدـ باز مِیتوانِید مُحرم شوِید؛ چون ماه جدِیدِی وارد شده است.
هر عمره مربوط به ِیک ماه مِیباشد؛ اگر در اول انجام شود تا آخر ماه را پُر مِیکند و اگر در آخر ماه باشد تا اول همان ماه را پُر کرده است. با توجه به مبناِی «لکلِّ شهرٍ عمرةٌ» اتِیان اِین عبادت در هر روزِی از ماه که انجام شود اشکالِی نخواهد داشت؛ زِیرا ماه جدِید با شهر قدِیم ارتباطِی ندارد.
تلمِیذ: آِیا اِین حکم بهدلِیل تأثِیرِی است که بر روِی نفس انسان مِیگذارد؟
استاد: شکِی نِیست که انجام هر عملِی در نفس انسان تأثِیر خاصّ خود را دارد و نِیکوترِین و عمِیقترِین تأثِیر آن است که برخاسته از عملِی باشد که صددرصد موافق و منطبق با نظر شارع باشد. تشرِیع عمرۀ مفرده براِی افرادِی که وارد مکه مِیشوند، بدِینجهت است که ِیک ماه از مکه خارج شدهاند و ِیا اِینکه هنوز به مکه نِیامدهاند و اِین بهجهت احترام بِیت است که باِید با حال احرام وارد مکه و مسجدالحرام شد و تکرار آن در شهر واحد موجب کاستن اِین حرمت و ارج نهادن به آن خواهد شد، گرچه عمره خود فِیحدّنفسه عملِی عبادِی و مقرّب است. فلهذا مشاهده مِیشود که تکرار آن را در کمتر از ده روز موجب بطلان و حرمت ذکر کردهاند و در کمتر از ِیک ماه حکم به مرجوحِیّت دادهاند و اِین بههمِین خاطر است. حکم شارع حسابوکتابِی دارد و بِیجهت مسئلهاِی را بِیان نمِیکند.
قضِیهاِی را ِیکِی از افراد از قول شخصِی براِی بنده نقل مِیکرد که او مِیگفت:
هنگامِیکه من براِی عمره مشرف شده بودم، با خود گفتم: «چرا حجاج ازطرف چپ شروع به طواف مِیکنند؟! من مِیخواهم از سمت راست طواف را انجام دهم!» چند قدم که رفتم، آنچنان سنگِینِی بر من وارد شد و وجود مرا گرفت که دِیدم دِیگر نمِیتوانم قدمازقدم بردارم و پاهاِیم قدرت حرکت ندارد؛ اما طواف را که ازطرف چپ شروع کردم، دِیدم بسِیار راحت راه افتادم و همِینطور حرکت کردم.
با اِینکه اِین شخص آنچنان هم متدِین نبوده و اگر رهاِیش مِیگذاشتند طواف را از سمت راست انجام مِیداد، ولِی او را کأنّ قفل کردند تا به او بفهمانند اِین احکام بِیجهت نِیست. وقتِی امام علِیهالسّلام مِیفرماِید اِین عمره را انجام نده، حسابِی دارد؛ او که بدش نمِیآِید ما به تقرب، تجرد، نورانِیت، بهاء و صفاِیِی برسِیم.
تلمِیذ: آِیا اِین حکم حتِی براِی ائمه علِیهمالسّلام هم همِینطور بوده است؟
استاد: بله، ائمه هم انجام نمِیدادند.