عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٤ - فاطمه زهرا

كسى را در گفتار و سخن شبيه‌تر از زهرا به رسول خدا ٦ نديدم، چون فاطمه به نزد پيامبر ٦ مى‌آمد او را خوش آمد مى‌گفت و دست‌هاى زهرا را مى‌بوسيد و وى را بجاى خود مى‌نشاند[١].

ابن بابويه از حضرت مجتبى ٧ نقل مى‌كند:

شب جمعه مادرم را در محراب عبادت ديدم، پيوسته در ركوع و سجود بود تا صبح طالع شد، دائم براى مؤمنين و مؤمنات به اسم دعا مى‌كرد، به مادر گفتم: چرا براى خود دعا نمى‌كنى فرمود:

يا بنى الجار ثم الدار[٢].

اى فرزندم! اول همسايه سپس خود.

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

روزى رسول خدا ٦ به خانه فاطمه آمد، جامه‌اش را از جل شتر ديد و دست‌هايش را در حال آسيا كردن و بچه‌اش را در حال شيردادن، اشك چشم رسول خدا ٦ جارى شد و فرمود: اى دختر با ارزشم! تلخى‌هاى امروز دنيا را براى به دست آوردن حلاوت آخرت بچش.

حضرت زهرا ٣ عرضه داشت:

يا رسول الله! خدا را حمد مى‌كنم بر نعمت‌هايش و شكر مى‌كنم بر كرامت هايش؛

پس خداوند اين آيه را فرستاد:

[١] - الأمالى، شيخ طوسى: ٤٠٠، المجلس الرابع عشر، حديث ٨٩٢؛ بحار الأنوار: ٤٣/ ٢٥، باب ٣، حديث ٢٢.

[٢] - علل الشرايع: ١/ ١٨١، باب ١٤٥، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٧/ ١١٢، باب ٤٢، حديث ٨٨٨٤.