عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٣ - فاطمه زهرا

اگر اميرالمؤمنين ٧ او را تزويج نمى‌كرد برايش در تمام جهان كفو و نظيرى نبود[١].

علامه مجلسى رحمه الله در ترجمه اسامى آن حضرت فرموده:

صديقه: معصومه.

مباركه: دارنده كمالات و معجزات و اولاد كرام.

طاهره: پاكيزه از نقايص.

زكيه: نموكننده در كمالات.

راضيه: خشنود به قضاى حق.

مرضيه: اسوه مردان راه حق و پسنديده اولياى الهى.

محدثه: كسى كه هم سخن با ملك است.

زهرا: نورانى به نور صورى و معنوى‌[٢].

شيخ مفيد و شيخ طوسى از عامه روايت كرده‌اند كه رسول خدا ٦ فرمود:

فاطمه پاره تن من است، هر كه او را شاد گرداند مرا شاد گردانده و هر كه او را بيازارد مرا آزرده.

و نيز آن حضرت فرمود:

فاطمه عزيزترين مردم نزد من است‌[٣].

شيخ طوسى از عايشه نقل مى‌كند:

[١] - علل الشرايع: ١/ ١٧٨، باب ١٤٢، حديث ٣؛ الخصال: ٢/ ٤١٤، حديث ٣؛ بحار الأنوار: ٤٣/ ١٠، باب ٢، حديث ١.

[٢] - بحار الأنوار: ٤٣/ ١٠، باب ٢، حديث ١.

[٣] - الأمالى، شيخ طوسى: ٢٤، المجلس الأول، حديث ٣٠؛ الأمالى، شيخ مفيد: ٢٥٩، المجلس الحادى والثلاثون، حديث ٢؛ بحار الأنوار: ٤٣/ ٢٣، باب ٣، حديث ١٧.