عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - اخلاق پيامبر

نيرنگى كه همواره به كار مى‌گيرند، دلتنگ مشو.

[و لمن صبر و غفر إن ذلك لمن عزم الأمور][١].

و كسى كه [با قدرت داشتن بر انتقام به اختيار خود] شكيبايى ورزد و [از انتقام‌] گذشت كند، بى‌ترديد اين از امورى است كه ملازمت بر آن از واجبات است.

[فاعف عنهم و اصفح إن الله يحب المحسنين‌][٢].

پس [تا نزول حكم جهاد] از آنان درگذر و [از مجازاتشان‌] روى گردان؛ زيرا خدا نيكوكاران را دوست دارد.

[و لا تستوي الحسنة و لا السيئة ادفع بالتي هي أحسن فإذا الذي بينك و بينه عداوة كأنه ولي حميم‌][٣].

نيكى و بدى يكسان نيست. [بدى را] با بهترين شيوه دفع كن؛ [با اين برخورد متين و نيك‌] ناگاه كسى كه ميان تو و او دشمنى است [چنان شود] كه گويى دوستى نزديك و صميمى است.

[و الكاظمين الغيظ و العافين عن الناس و الله يحب المحسنين‌][٤].

آنان كه در گشايش و تنگ دستى انفاق مى‌كنند، و خشم خود را فرو مى‌برند، و از [خطاهاى‌] مردم در مى‌گذرند؛ و خدا نيكوكاران را دوست دارد.

[يا أيها الذين آمنوا اجتنبوا كثيرا من الظن إن بعض الظن إثم و لا تجسسوا

[١] - شورى( ٤٢): ٤٣.

[٢] - مائده( ٥): ١٣.

[٣] - فصلت( ٤١): ٣٤.

[٤] - آل عمران( ٣): ١٣٤.