بازدارنده و سخت‌گير وجود دارد و آن ضدجنسى‌[١] بودن است.» اگرچه هفنر و برونميلر هر دو طرفدار قانونى شدن سقط جنين بودند. اما ديدگاه‌هاى كلى آنها بسيار دور از هم بوده و تعريف آنان از انقلاب جنسى كاملًا با هم ناسازگار بود.

در اواخر دهه هفتاد، گروهى كوچك اما مهم از عمل‌گرايان‌[٢]، شامل برونميلر و برخى از دوستانش، به سمت مبارزه با پورنوگرافى روى‌آوردند. او يكى از مؤسسان كلوب «زنان عليه پورنوگرافى»[٣] در نيويورك بود. آنها دفتر خود را در وسط محله‌اى سرشار از فحشا و مغازه‌هاى ويژه هرزگى و بى‌بندوبارى، به اميد تشويق به آزادسازى زنان و پاك كردن آنجا انتخاب كردند. البته در آنجا مخالفان و تظاهركنندگان هم بودند، اما مؤسسه «زنان عليه پورنوگرافى»، براى شفاف كردن وضعيت پَست عاملان سكس، تور بازديد از محله را به آنان پيشنهاد مى‌داد. آنها هم‌چنين عده‌اى از راهبه‌ها را به كلوب زنان برهنه‌شو بردند، تا از نزديك مشتريان و رقاصان را مشاهده كنند.

يكى از شعارهاى آنان اين بود: «پورنوگرافى تئورى است، تجاوز جنسى عمل است». ايده اين شعار از موضوع اولين كتاب برونميلر با عنوان «بر خلاف خواست ما: مردان، زنان و تجاوز جنسى»[٤]، گرفته شد. اين كتاب كه در سال ١٩٧٥ يكى از پرفروش‌ترين كتاب‌ها شد، اولين تاريخ جامع از تجاوز را تاكنون ارائه داده است. برونميلر در آن بيان مى‌كند كه تجاوز جنسى تنها يك جرم مانند دزدى يا قتل نيست، بلكه فرآيند سيستماتيك تخريب روحيه است. البته ما اين حقيقت را قبول داريم كه تجاوز جنسى يك تاكتيك ترسناك مورد استفاده در جنگ يا در حكومت‌هاى ظالم براى مطيع كردن مردم است، اما برونميلر از آن فراتر رفته و معتقد است: «تجاوز جنسى چيزى كمتر يا بيشتر از يك فرآيند آگاهانه از ارعاب و تهديد نيست كه به وسيله آن همه مردان، همه زنان را در حالت ترس نگه مى‌دارند. متجاوزان، «گروه‌هاى ضربت مذكر در خط مقدم» در جنگ عليه زنان هستند، «چريك‌هاى تروريست» در طولانى‌ترين جنگى كه جهان تا بحال ديده است.» و ...

پورنوگرافى، تبليغ قوى ضد زن بود كه آنان را تغذيه مى‌كرد.

در طول جنبش آزادسازى زنان، اين سؤال كه چگونه سكس را نمايش دهيم؟، اختلاف برانگيز شد. دو گروه‌

[١] -Antisexual

[٢] -Activist

[٣] -Women Against Pornography

[٤] -Against Our Will :Men ,Women and Rape