مى‌پرسد: چرا مجله پلى‌بوى دوست‌پسرت را در سطل زباله آزادى مى‌اندازى، وقتى كه خودت هم مى‌توانى از بودن در آن مجله لذت ببرى؟ چرا زنان برهنه‌شو را سرزنش مى‌كنى، وقتى كه خودت هم مى‌توانى به آنان بپيوندى؟ نوينس با موفقيت فراوان، در يك جهان مردانه براى چند دهه كار مى‌كرده است، جايى كه در طول كار بايد راهى مى‌يافت كه يكى از آن مردان باشد. هنوز هم او يك استثناء در حوزه حاكميت مردان است. هنگامى كه نوينس كارش را آغاز كرد، زنان در موقعيت‌هاى قدرتمند سرگرمى‌ها، گونه كمياب به حساب مى‌آمدند. در سال ٢٠٠٣، در ساخت ٢٥٠ فيلم از بهترين فيلم‌هاى خانگى سودآور، زنان تنها ١٧ درصد از نقش‌هاى كليدى مانند توليدكننده اجرايى، تهيه‌كننده، كارگردان، نويسنده، فيلم‌بردار و ويراستار را برعهده داشتند. و پيشرفت آنان متوقف مى‌شود: درصد زنان كاركننده در بهترين فيلم‌ها از سال ١٩٩٨ تغيير نكرده است، در حالى كه در ٢٠٠٣- ٢٠٠٢ در نقش‌هاى پشت صحنه‌اى تلويزيون، تعداد مردان نسبت به زنان تقريباً ٤ به ١ افزايش يافت. نوينس براى حفظ موقعيت خود بايد بسيار مطمئن، مصمم و بدون آشفتگى در انتخاب‌هايش ظاهر شود و بايد هر كارى كه يك مرد موفق انجام مى‌دهد را انجام دهد.

زنانى كه مى‌خواستند قدرتمند ديده شوند، از مدتها پيش دريافته‌اند كه شناخته شدن «مانند مردان» مؤثرتر است از تلاش براى بالا بردن سطح همه زنان. بسيارى از زنان موفق و جذاب در تاريخمان، با مردان مقايسه شده‌اند، چه بوسيله تمجيدكنندگان و چه بوسيله بدگويان. نوع خاصى از زنان وجود دارد- بااستعداد، قدرتمند و گستاخ- كه هميشه براى ما مشكل بوده است بدون استفاده از عبارتى چون «مثل يك مرد» از آنان تعريف كنيم و بيشتر آن زنان هيچ‌گاه با اين مسئله مشكلى نداشته‌اند.

برهنگى يك فرصت ويژه را براى زنى كه مى‌خواهد جرأت و اراده خود را ثابت كند، فراهم مى‌آورد. اين فرصت در مُد است و چيزى است كه منحصراً براى مردان، جذاب است و در عمل زنان را آزار مى‌دهد. بنابراين توليد آن يا شركت در آن، راهى است كه به ما نوع جديدى از زن را نشان مى‌دهد، زنى كه «مثل زنان ديگر» نيست،