نگرانى اصلى اين مى‌باشد كه مكرر قرار گرفتن در معرض تصاوير رسانه‌ها كه دختران و زنان را جنسى مى‌كنند، ممكن است چگونگى تصور دختران از زنانگى و روابط جنسى را تحت تأثير قرار دهد و منجر به پذيرفتن تفكرات اجبارى و كليشه‌اى بيشترى در مورد نقش‌هاى جنسى و جنسيتى توسط آنان شود (اين يعنى كه زنان اشياء جنسى‌اند). يافته‌هاى بدست آمده از تحقيقات متعدد نشان مى‌دهند كه اين مسئله واقعيت دارد.

همچنين دختران و زنان جوانى كه بيشتر از برنامه‌هاى رسانه‌هاى همگانى استفاده مى‌كنند و يا با آنها مشغول مى‌شوند، كليشه سازى‌هاى جنسى كه زنان را به عنوان اشياء جنسى به تصوير مى‌كشند، بيشتر تأييد مى‌كنند.

به طور مشابه، در بين دختران دبيرستانى سياه پوست، همانند سازى بيشتر با شخصيت‌هاى تلويزيونى مورد علاقه آنها و با هنرمندان موسيقى كه بيشتر به صورت يك شى‌ء جنسى به دختران نگاه مى‌كنند، با حمايت بيشتر از كليشه‌سازى‌ها در مورد زنان به عنوان اشياء جنسى رابطه دارد. تحقيقات تجربى «كشف رابطه بين استفاده از رسانه و پذيرش شى‌ءبينى جنسى توسط دختران» نيز به نتايج مشابهى رسيده‌اند. به عنوان مثال، ال. ام. وارد[١] (٢٠٠٢)، گزارش كرد زنان جوانى كه در معرض تصاوير برنامه‌هاى تلويزيونى‌اى- كه در ساعات اوج تعداد بيننده پخش مى‌شود قرار دارند (زنان را به عنوان اشياء جنسى نمايش مى‌دهند)، بيشتر از زنان در گروه شاهد به اين تفكر قائلند.

به نظر مى‌آيد قرار گرفتن در معرض رسانه‌هاى همگانى، دختران را ترغيب مى‌كند كه به زنان، به عنوان شى‌ء نگاه كنند و آنان را كمتر از انسان ببينند.

تحقيقات نشان مى‌دهد قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها كه ظاهر و جذابيت ظاهرى را در مركز ارزش زنان، قرار مى‌دهد، اين تصور از زنانگى را به زنان جوان تحميل كرده است. به عنوان مثال، مورگان‌[٢] و زوبريگن‌[٣] (٢٠٠٦)، گزارش كرده‌اند كه تماشاى زياد برنامه‌هاى مستند تلويزيونى يك باور قوى كه «ظاهر» مهم است، را به همراه دارد. در واقع، وقتى از دختران دبيرستانى سفيد پوست و سياه پوست خواسته مى‌شود كه ميزان اهميت صفت‌هايى‌

[١] -L .M .Ward .

[٢] -Morgan .

[٣] -Zubriggen .