تبليغات را بررسى كرده‌اند و حكم كلى اين بوده كه منابع به توجه و پردازش به سمت مسائل جنسى مانند، برهنگى، رفتار جنسى و مسائل جنسى نهفته هدايت مى‌شوند. با وجود اين، شواهد اخير نشان مى‌دهند كه جلب توجه، هميشه به معناى فروش كالا نيست. بوشمن‌[١] (٢٠٠٥)، يك بررسى تجربى كه ٣٦٦ بزرگسال ٥٤- ١٨ ساله را دربرداشت، نشان داد شركت كنندگان برنامه‌هايى كه در معرض تماشاى پيام‌هاى بازرگانى جنسى قرار داشتند، درمقايسه با آن‌هايى كه تبليغات بدون محتواى جنسى را ديده بودند، كمتر مارك‌هاى تبليغ شده را به ياد مى‌آوردند و ابراز علاقه كمترى براى خريد آن مارك‌ها مى‌كردند.

اين اطلاعات نشان مى‌دهند كه زنان جوان و بزرگسال، مكرراً، به طور مداوم و در حال افزايش در تبليغات داراى ديدگاه جنسى، نمايش داده مى‌شوند و محيطى را ايجاد مى‌كنند كه در آن، زن بودن تقريباً مترادف با يك شى‌ء جنسى بودن است. اگرچه تبليغ كنندگان، نوعاً مراقب هستند كه دختران كوچك را به طور مستقيم جنسى نكنند، اما تكنيك‌هاى تبليغاتى متعددى اين كار را غيرمستقيم انجام مى‌دهند:

بعضى شواهد تجربى وجود دارد مبنى بر اين‌كه كودكان و بخصوص دختران، گاهى اوقات به عنوان اشياء جنسى و يا نقطه مقابل مدل‌هاى بزرگسالان نمايش داده مى‌شوند گُلد[٢] و مك كِى‌[٣] (١٩٩٧)، در بررسى‌شان از كودكان در تبليغات، كه از ٥ مجله معروف گرفته شده، در طول يك دوره ٤٠ ساله، ٣٨ تبليغ (٥/ ١%) را پيدا كردند كه كودكان را به طرز جنسى نشان مى‌دادند. علاوه بر اين، ٨٥% اين تبليغات بر دختران تمركز داشتند و اين نمايش «دختران به طرز جنسى»، در طول زمان به ميزان قابل توجهى افزايش يافته بود. در اين تبليغات، دختران اغلب با زنان بزرگسال مورد ديدگاه جنسى واقع شده ديده مى‌شوند و در لباس مطابق و يا ژست‌هاى اغوا كننده نمايش داده مى‌شوند.

تصوير سازى تبليغاتى، يك چارچوب داراى «حركت رو به بالا» و «حركت رو به پائين» در مورد دختران و زنان به مردم ارائه مى‌كند؛ بدين‌گونه تفاوت بين دختران و زنان محو مى‌شود. در اين چارچوب، دختران جوان‌

[١] -Bushman .

[٢] -Gold .

[٣] -McKay .