شواهد بررسى شده در اين بخش، نشان‌گر اين است كه زنان و دختران، در مقايسه با پسران و مردان، بيشتر احتمال دارد كه در خروجى‌هاى رسانه‌ها (شامل تلويزيون، مجلات، رسانه‌هاى ورزشى و شوهاى موسيقى ويديوئى)، تبليغات و در محصولات متعدد ديگرى كه به كودكان فروخته مى‌شوند بصورت شى‌ء جنسى ديده شوند و يا جنسى شوند. اگرچه اين تحقيقات بيشتر در مورد زنان بزرگسال و يا دانشگاهى است تا دختران و نوجوانان، اما تصوير زنان بزرگسال براى دختران، مدل‌هايى را فراهم مى‌كند كه مى‌توانند از آنها در شكل دادن به رفتار، خودپندارى و شخصيت‌شان استفاده كنند. اگرچه تصاوير دختران در رسانه‌ها، بطور مستقيم دختران را تحت تأثير قرار مى‌دهند، تصاوير زنان در رسانه‌ها نيز مى‌توانند دختران را از طريق اين فرآيند، غيرمستقيم تحت‌تأثير قرار دهند.

عوامل درون فردى‌

پيام‌هاى اجتماعى كه در «ايجاد كردن ديدگاه جنسى در مورد دختران» نقش دارند، تنها ناشى از رسانه‌ها و كالاهاى تجارى نيستند، بلكه از طريق روابط درون فردى دختران هم هستند. (به عنوان مثال، روابطشان با والدين، معلمان و همسالان) والدين، معلمان و همسالان در متن نمايش‌هاى داراى ديدگاه جنسى جامعه قرار دارند و ممكن است دختران تحت تأثير آنها قرار بگيرند. بدين‌سان، اين اشخاص با انتقال حمايتشان از اين پيام‌هاى فرهنگى، چه بصورت آشكارا و چه غيرآشكارا باعث «ايجاد كردن ديدگاه جنسى در مورد دختران» مى‌شوند. علاوه بر اين، والدين، معلمان و همسالان مانند ديگران (به عنوان مثال، اعضاء ديگر خانواده، مربيان و يا غريبه‌ها) گاهى اوقات دختران را مورد آزار جنسى، سوء استفاده جنسى و يا تجاوز جنسى قرار مى‌دهند كه اين مخرب‌ترين نوع «مورد ديد جنسى واقع شدن» است.

تحقيقات بيانگر اين هستند كه الگوى جنسيتى والدين، تأثير قابل‌توجهى بر خود انگاره جنسيتى كودكان و رفتارهاى مربوط به جنسيت در برابر ديگران دارد. بويژه رفتار پدران، اعمال جنسيتى كودكان و مطابقت كودكان با