تاثير فمينيسم بر دختران در غرب - لوى، آريل - الصفحة ١٠٣ - آيندهاى كه هرگز رخ نداد
بايد جلوهاى از عشق و علاقه يا حتى جذابيت باشد. بنابراين سكس تنها چيزى نيست كه در كلاس درباره آن مىخوانيم، بلكه پرطرفدارترين تفريح در محيط دانشگاه است.
كرامر مىگويد: «هدف
CAKE
، تغيير فهم عموم درباره تمايلات جنسى زنان است»، و وب سايت آنان نشان مىدهد كه آنها بدنبال «تعريف دوباره موانع رايج در تمايلات جنسى زنان» هستند. و تعجب اينجاست كه اگر هدف آنها تغيير و تعريف دوباره است، چگونه تصوير سكسى زن كه در وب سايت و در پارتىهايشان نمايش مىدهند را «فمينيسم جديد» مىخوانند و نه «ابزارى شدن»[١]؟
كرامر و گالاگر از جواب دادن به اين سؤال سرباز زدند كه چرا آنها نمىتوانند بدون حضور زنان برهنهشو به «انقلاب جنسى همسو با زنان»[٢]، دست پيدا كنند؟ آنها طفره مىروند زيرا نمىتوانند راه ديگرى را بيابند. اين چالشى است كه نياز به ابتكار و خلاقيتى دارد كه آنها آن را ندارند. آنها هنوز راهى براى قانونى كردن تعريف دوبارهاى كه از آن دفاع مىكنند، نيافتهاند. واقعيت اين است كه مفهوم جديد فرهنگ برهنگى به عنوان مسيرى به سوى آزادى بجاى ظلم، يك خيالپردازى آسان و سودمند است.
يا همانطورى كه سوزان برونميلر توضيح مىدهد، هنگامى كه از او مىپرسم از همه اينها چه چيزى بدست آورده است: «فكر مىكنى شجاع هستى، فكر مىكنى سكسى هستى، فكر مىكنى بالاتر از فمينيسم هستى، اما همه اينها نادرست و احمقانه است.»
در ٢٦ آگوست ١٩٧٠، دهها هزار زن از خانهها، خانوادهها و شغلهايشان اعتصاب كردند تا در پنجاهمين سالگرد «حق انتخاب زنان»، راهپيمايى كنند. ايده آن از بتى فريدان بود كه در چهارمين كنفرانس ملىNOW ، از «اعتصاب زنان براى تساوى» خبر داده بود. جاكوى سبالوس،[٣] رئيس سابقNOW در نيويورك در اين باره مىگويد: «در آن زمان بتى به دليل موضعى كه در مقابل زنان همجنسباز گرفته بود، موقعيت خوبى نداشت. او آشكارا آنان را «تهديد بنفش» ناميد. عده زيادى به او اهانت كردند و كسى با وى همكارى نكرد. اما من او را كمك
[١] -Objectification
[٢] -Female -directed Sexual Revolution
[٣] -Jacqui Ceballos