جامعه و روابط قرار مى‌داد. سه سال بعد از ابداع تلويزيون، عادات غذايى دختران و نگرش‌هايشان در مورد بدن، تغيير پيدا كرده بودند و ميزان اختلالات غذايى افزايش يافته بود.

همچنين تحقيقات، قرار گرفتن در معرض الگوهاى ايده‌آل جنسى زنان را با عزت نفس پائين‌تر، وضعيت روانى منفى و نشانه‌هاى افسردگى در بين دختران نوجوان و زنان جوان ارتباط مى‌دهند. اين ارتباطها در حداقل ٥ تحقيق وابسته به هم و آزمايش‌هاى گوناگونى بررسى شده‌اند. به عنوان مثال، افزايش قابل توجهى در ميزان افسردگى دختران جوانى كه در معرض تبليغاتى قرار دارند كه زنان ايده‌آل را نمايش مى‌دهند، گزارش شده است. تأثيرات مشابه بر روى زنان در دوره ليسانس كه در معرض تصاوير ايده‌آل شده قرار داشتند، گزارش شده است، به خصوص در بين آن زنانى كه قبل از اين، در رژيم به سرمى‌بردند. در عين حال، مكرر قرارگرفتن در معرض رسانه‌هاى همگانى كه الگوى ايده‌آل زن را نمايش مى‌دهند، مانند فيلم‌ها و برنامه‌هاى تلويزيونى در ساعاتى كه بيشترين تعداد بيننده‌ها را دارد، با عزت نفس پايين‌تر در بين جوانان سياه پوست و لاتينو رابطه داشت.

همچنين بررسى‌ها نشان مى‌دهند كه خود شى‌ءبينى، با نتايج منفى سلامت روانى در دختران نوجوان رابطه دارد. به عنوان مثال، تولمن‌[١] و همكارانش (٢٠٠٦)، دريافتند كه در اوايل دوران نوجوانى (بلوغ)، دخترانى كه بيشتر به بدنشان به عنوان شى‌ء نگاه مى‌كردند، به احتمال بيشترى، دچار افسردگى مى‌شدند و عزت نفس پايين‌ترى داشتند. به‌طور مشابه، هريسون‌[٢] و فردريكسون‌[٣] (٢٠٠٣)، گزارش كردند كه خودشى‌ءبينى در بين دختران نوجوان سياه پوست و سفيد پوست- حتى وقتى نژادهاى مختلف، پايه‌هاى تحصيلى و ... نيز بررسى شوند- پيش‌بينى‌كننده مهم افسردگى، خجالت از بدن و اختلال غذايى است.

در اثبات تجربى اين گرايشات هاوكينز[٤]، ريچاردز[٥]، گرنلى‌[٦] و استِين‌[٧] (٢٠٠٤)، زنان دوره ليسانس را در معرض ٤٠ عكس تمام صفحه از مجلات مختلف قرار دادند. براى دانشجويان در گروه آزمايشى، اين تبليغات شامل مانكن‌هاى زنان بود؛ براى آن‌هايى كه در گروه شاهد بودند از تبليغات بدون مانكن استفاده شده بود. يافته‌ها نشان‌

[١] -Tolman .

[٢] -Harrison .

[٣] -Fredrickson .

[٤]Hawkins

[٥]Richards

[٦]Granley

[٧]Stein