معمول‌ترين مسأله بعدى، اظهارنظرهاى كلامى جنسى بود، (٣٢ درصد موارد) اين اظهارنظرها اصولًا در مورد اجزاى بدن زنان مخصوصاً سينه‌هايشان بود. سومين مقوله متداول، زبان بدن‌[١] (١٣ درصد) بوده كه عموماً شامل مردان و پسران بالغى مى‌شود كه چشم‌چرانى زن‌ها و دختران را مى‌كنند. در مجموع، نويسندگان گزارش كردند كه حدود ٧٨ درصد آزارها بر اصطلاحات تحقير كننده در مورد زنان و يا ديدگاه جنسى داشتن در مورد بدن‌هايشان تمركز داشتند.

مونتمورو[٢] (٢٠٠٣)، در تحليل جديدترى از مزاحمت جنسى در كمدى‌هاى مبتنى بر وضعيت فضاى كارى، با جداكردن مزاحمت جنسيتى (جُك‌ها، نگاه‌ها، نام‌ها) از مزاحمت جنسى (تماس‌هاى بدنى، توجهات و التفات‌ها، قرار ملاقات‌ها)، تمايزهاى بيشترى را ايجاد نمود. او با بررسى ٥٦ قسمت گرفته شده از پنج برنامه مختلف، بطور متوسط در هر قسمت، ٣/ ٣ مورد مزاحمت جنسيتى و ٥/ ٠ مورد مزاحمت جنسى را يافت. اغلب آنها جوك‌هايى بود كه اشاره به تمايلات جنسى زنان يا بدن‌هاى آنان داشت و اظهار نظرهايى بود كه زنان را به عنوان اشياء جنسى توصيف مى‌نمود. ٧٤ درصد قسمت‌هاى بررسى شده حداقل شامل يك مورد مزاحمت جنسيتى به شكل جوك بود كه اكثر آنها با صداى خنده همراه بود.

- فيلم‌ها:

نوجوانان، بزرگترين بخش آمارى سينما روندگان را تشكيل مى‌دهند و تعداد نسبتاً زيادى از فيلم‌هاى با موضوعات جنسى، داستانى دارد كه در ابتدا بينندگان نوجوان و جوان را جذب مى‌كند. كودكان نيز از مصرف كنندگان فيلم‌هاى سينما هستند. براى نمونه در يك روز عادى، ١٣ درصد آنها به سينما رفته و ٣٩ درصدشان در حال تماشاى فيلم ويديوئى و يادى وى دى‌[٣] بودند. هنوز شواهد تجربى كمى در مورد محتواى جنسى فيلم‌هاى داستانى و يا رواج نمايش‌هاى جنسى‌كننده دختران و زنان جمع‌آورى شده است. با وجود اين، نمونه‌اى كه مورد

[١] ١-:body language روشى براى برقرارى ارتباط در مورد احساسات و افكار كه بيشتر از طريق حركات بدن است تا از طريق كلمات.

[٢] -Montemuro .

[٣] -DVD .