مشخص شده است كه زياد قرار گرفتن در معرض الگوهاى ايده‌آل زيبايى از طريق رسانه‌ها، با ميزان بالاى اختلال در خورد و خوراك، هم براى افراد و هم براى كل جامعه، ارتباط دارد. درواقع، لوكاس‌[١]، بِرد[٢]، افالن‌[٣] و كورلند[٤] (١٩٩١)، شيوع بى‌اشتهايى عصبى در بين دختران ١٠ تا ١٩ ساله، در طى يك دوره ٥٠ ساله را بررسى كردند و دريافتند كه اين مسأله، با تغييرات در مد و تصور از يك بدن آرمانى، موازى بود. يافته‌هاى حاصل از تحقيقات متعدد، رابطه بين قرار گرفتن در معرض نگرش‌ها و الگوهاى ايده‌آل زيبايى و نشانه‌هاى اختلال در خورد و خوراك براى هر زن را نشان مى‌دهند، بدين صورت كه بيشتر قرار گرفتن در معرض الگوهاى ايده‌آل باريك اندامى رسانه‌ها با ميزان بالاى رژيم غذايى گرفتن، ورزش كردن و پيدا كردن علائم اختلال در خورد و خوراك رابطه داشته است. به عنوان مثال، بُتا[٥] (٢٠٠٠)، گزارش كرده كه تماشاى زياد تلويزيون با پيدا شدن علائم «زياد خوردن به منظور زياد بالا آوردن (جهت كاهش وزن)»، در دختران نوجوان سفيد پوست رابطه دارد. در واقع، يك بررسى متا آناليز[٦] كه ارتباط بين قرار گرفتن در معرض رسانه‌ها و رفتارها و اعتقادات مرتبط با خوردن زنان را بررسى كرده، از بين ٨ تحقيق تجربى و ١٢ تحقيق وابسته به هم، يك تأثير كوچك اما از لحاظ آمارى قابل اعتماد (در مورد قرار گرفتن در معرض رسانه) را گزارش كرد.

شواهد بسيار محكمى، از نقش رسانه‌ها در شكل‌دهى تصوير از بدن در دختران، در قبل و بعد از عملكرد رسانه‌هاى غربى جديد، ديده مى‌شود. به عنوان مثال، باكر[٧] (٢٠٠٤)، در يك تحقيق از دختران جوان فيجيانى‌[٨] در فيجى غربى‌[٩]، دريافت كه شروع وسواس فكرى داشتن در مورد وزن و شكل بدن، تغيير رفتار براى كنترل كردن وزن و كم ارزش شمردن بدن، با ابداع تلويزيون رابطه داشته است. قبل از تلويزيون، فرهنگ سنتى فيجيانى، بر ظاهر بدن تنومند تأكيد داشت و تصورات در مورد هويت را نه بر پايه بدن، بلكه بر پايه خانواده،

[١] -Lucas .

[٢] -Beard .

[٣] -OFallon .

[٤] -Kurland .

[٥] -Botta .

[٦] -meta -analysis : مطالعه‌اى كه نتيجه تحقيقات متعدد انجام شده راجع به يك موضوع را بررسى مى‌كند.

[٧] -Bocker .

[٨] -Fijian .

[٩] -Western Fiji .