كه در آن زنان به صورت تحريك كننده لباس پوشيده بودند و يا طورى كه تنها بر ويژگى‌هاى جنسى تمركز شود، از آن‌ها عكس گرفته شده بود. (به عنوان مثال، عكسى كه چارچوب آن بر روى سينه يك ورزشكار زن تنظيم شده بود). تنها ٢/.% عكس‌هاى ورزشكاران مرد در اين دسته قرار مى‌گرفت. ٦٦% عكس‌هاى مردان در مقابل ٣٤% عكس‌هاى زنان، آن‌ها را به طور فعال مشغول به يك ورزش نشان مى‌داد. نمايش زنان در مجله ورزشى ديگر، تنها اندكى بهتر بود، ٥٦% عكس‌هاى زنان آن‌ها را به صورت فعال مشغول به يك ورزش نشان مى‌داد و ٢% آن‌ها مربوط به پورنوگرافى بود.

تحقيق شوگارت‌[١] در مورد نمايش چاپى و تلويزيونى تيم فوتبال زنان آمريكا در سال ١٩٩٩، الگوى ديدگاههاى جنسى در مورد ورزشكاران زن را بيشتر تأييد مى‌كند. شوگارت‌[٢] اين بحث را مطرح كرد كه پوشش‌دهى رسانه‌ها از تيم به سه طريق جنسى شده بود:

ايجاد كردن ماهرانه ديدگاههاى جنسى، از طريق شى‌ءبينى منفعلانه رخ مى‌دهد، به عنوان مثال، عكس‌هايى كه به جاى عملكرد ورزشكارانه يك ورزشكار، به صورت او توجه مى‌كردند.

ديدگاههاى جنسى كه كمتر ماهرانه است، در نظرات مفسرين نمايش داده مى‌شوند، به عنوان مثال وقتى يكى از فوتباليست‌هاى زن، پس از زدن گل پيروزى جام جهانى، پيراهن ورزشى‌اش را از تن درآورد، اگرچه اين رفتار خاص با رفتار فوتباليست‌هاى مرد در شرايط مشابه، يكسان بود، اما در مورد او، گويندگان برنامه‌هاى ورزشى آن را يك «استريپ‌تيز»[٣] خواندند. در منابع رسانه‌اى متعددى به اين تيم با عنوان «بازيكنانى داراى سينه» اشاره مى‌شد.

«علاقه هوشيارانه به جنس مخالف» در گزارش‌هاى ورزشى‌اى كه زنانگى ورزشكاران زن و زندگى خانوادگى‌شان را در پيش زمينه قرار مى‌داد تا نشان دهد كه آن‌ها (صرف‌نظر از گرايشات جنسى زندگى واقعيشان) هم‌جنس‌باز نيستند، آشكار بود. اين شكل «ايجاد كردن ديدگاه جنسى»، ورزش زنان ورزشكار را در حاشيه قرار مى‌دهد: «قدرت زنانگى به عنوان لذت مردان دوباره تعريف شده است.» اين ارزيابى توسط هيل كُلينز[٤] (٢٠٠٤) صورت گرفت كه در يك تحليل در مورد نمايش چندين ورزشكار آفريقايى آمريكايى، اين بحث را مطرح كرد كه‌

[١] -Shugart .

[٢] -Shugart .

[٣] -striptease رقص همراه با برهنگى تدريجى رقاصه.

[٤] -Hill Collins