پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٢٥ - ١٠ امام حسن عليه السلام و حكميت

مى‌شود زيرا حضرت قبل از وقوع ماجرا از سرنوشت عبيد الله خبر داده و وى را از سرانجام ذلت‌بارش، آگاه ساخته بود و اين ماجرا به اين سرعت تحقق يافت.

٩. جلوگيرى از نبرد امام حسن عليه السّلام‌

رويارويى در جنگ صفين حالتى يكنواخت نداشت، گاهى به صورت درگيرى و جنگ و گريز ميان دو سپاه انجام مى‌پذيرفت و گاهى دو لشكر كاملا با يكديگر در مى‌آويختند. در نخستين رويارويى كه جنبه درگيرى كامل داشت امام على عليه السّلام فرزندش حسن را مهياى حمله به صفوف سپاهيان شام ديد، به اطرافيانش فرمود:

اين جوان را به فرمان من از جنگ بازداريد مبادا با شهادتش پشتم را بكشند، زيرا دريغم مى‌آيد با مرگ اين دو جوان (يعنى حسن و حسين) دودمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله قطع شود.

١٠. امام حسن عليه السّلام و حكميت‌

پس از گذشت چند ماه از رويارويى سپاه امام على عليه السّلام و لشكريان معاويه و خسارت‌هاى فراوانى كه متوجه دو طرف شد، سپاهيان حق، به فرماندهى امير المؤمنين عليه السّلام در آستانه پيروزى و پايان دادن به خونريزى شديدى كه معاويه آن را در پيكر امت اسلام به وجود آورد، قرار گرفتند. ولى عمرو عاص لشكريان معاويه را از شكست حتمى نجات داد و آن زمانى بود كه سپاه معاويه قرآن‌ها را بر نيزه كرده و خواستار حكميت قرآن بين طرفين شدند و آن‌گاه كه جمعى از جنگجويان، امام على عليه السّلام را تحت فشار زياد قرار دادند حضرت به ناچار پذيراى حكميت شد، اينان افرادى بودند كه در اثر جهل و نادانى تحت‌