پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١١٥ - ٣ اعزام امام مجتبى عليه السلام

« [ايّها الناس! قد كان في مسير امير المؤمنين عليّ بن ابي طالب و رؤوس العرب، و قد كان من طلحة و الزبير بعد بيعتهما و خروجهما بعائشه ما قد بلغكم، و تعلمون انّ وهن النساء و ضعف رأيهنّ الى التلاشى، و من اجل ذلك جعل اللّه الرجال قوّامين على النساء و أيم اللّه لو لم ينصره منكم احد لرجوت أن يكون فيمن أقبل معه من المهاجرين و الانصار كفاية فانصروا اللّه ينصركم»]؛[١]

مردم! شما به خوبى آگاهيد كه امير المؤمنين على بن ابى طالب و چهره‌هاى درخشان و سران عرب به سوى كوفه مى‌آيند و اطلاع داريد كه طلحه و زبير پيمان بيعت شكستند و به همراه عايشه بر پيشواى خود شوريدند. شما از ناتوانى زنان و ضعف انديشه آن‌ها آگاه هستيد به همين دليل خداوند مردان را بر زنان چيرگى بخشيده است، به خدا سوگند! حتى اگر يك تن به يارى امام نشتابد اميد آن دارم مهاجران و انصارى كه وى را همراهى مى‌كنند براى شكست دشمن كافى باشند، بنابراين، آيين خدا را يارى نماييد تا خداوند ياريتان كند».

ابو موسى، همچنان بر موضع خود پافشارى داشت و موجبات دلسردى مردم را فراهم مى‌كرد و آن‌ها را از قيام و يارى امام عليه السّلام بازمى‌داشت. امام حسن عليه السّلام با نكوهش اشعرى بدو فرمود: مادرت به عزايت بنشيند از فرمانروايى حكومت ما كناره گرفته و از منبرمان فاصله بگير.

آن‌گاه طى سخنانى فرمود:

مردم! دعوت پيشواى خود را پاسخ مثبت دهيد و به يارى برادران خود بشتابيد، البته در اين راستا افرادى هستند كه به يارى وى كمتر همت بندند. به خدا سوگند!

[١] . همان ١/ ٤٣٦، ٤٣٧، ٤٣٨.