پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٦ - الف - مهربانى با مستمندان

وقتى امام در جاى خود قرار گرفت وليد در مقابل او به‌پا خاست و گفت: «من از امورى كه بين خود و تمام مردم وجود داشته به پيشگاه خدا توبه مى‌كنم جز آن‌چه بين من و پدرت بوده كه از آن توبه نخواهم كرد.»[١]

امام عليه السّلام از وى رو گرداند و با وى مقابله‌به‌مثل نكرد، بلكه هدايايى نيز برايش فرستاد.[٢]

مرجعيت اجتماعى‌

مرجعيت اجتماعى امام مجتبى عليه السّلام در مهربانى و احسان و نيكى به مستمندان و پناه دادن به پناه‌جويان، براى رهايى از چنگال ظلم و ستم و آزار و اذيت امويان، تجلّى يافت.

الف- مهربانى با مستمندان‌

امام حسن عليه السّلام نسبت به فقرا و تهيدستان فوق العاده نيكى و احسان مى‌نمود آن‌چه را داشت به آنان مى‌بخشيد و با نيكى و احسان خويش دلشان را سرشار از سرور و شادى مى‌كرد، در مورد كرم و بخشش امام حسن عليه السّلام آمده است كه:

نيازمندى بدو مراجعه كرد حضرت به او فرمود: نياز خود را در نامه‌اى بنويس و به ما بده. آن شخص چنين كرد و حضرت دستور داد دو برابر آن‌چه را خواسته بود به او بدهند، يكى از حاضران عرضه داشت:

اى پسر پيامبر! اين نامه براى اين فرد چه بركاتى به دنبال داشت؟ حضرت‌

[١] . شرح ابن ابى الحديد ١/ ٣٦٤.

[٢] . حياة الامام الحسن ٢/ ٢٨٨- ٢٨٩.