پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٨٧ - ٩ پندهايى حكيمانه

رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله! من از مرگ، بيم دارم حضرت به او فرمود:

بيم تو از مرگ بدين جهت است كه دارايى‌ات را پشت سر نهاده و از آن بهره نگرفتى، اگر آن را پيش فرستاده بودى از پيوستن به آن شادمان بودى.[١]

٣. حضرت در زمينه كسب روزى فرمود:

«لا تجاهد الطلب جهاد الغالب، و لا تشكل على القدر اشكال المستسلم، فإنّ ابتغاء الفضل من السنّة، و الإجمال في الطلب من العفّة، و ليست العفّة بدافعة رزقا، و لا الحرص بجالب فضلا، فإنّ الرزق مقسوم، و استعمال الحرص استعمال المآثم»؛[٢]

در كسب روزى با چيره‌دستى مكوش و به اتكاى تقدير تسليم مشو و از كار باز نايست كه جستجوى روزى، سنّت خداست و كم‌خواهى از پاكدامنى است، پاكدامنى هرگز روزى انسان را نابود نمى‌كند و هرگز حرص و طمع بر مقدار روزى تقسيم شده نمى‌افزايد و آزمندى، موجب گناهكارى است.

٤. در مورد تشويق مردم در پايبندى رفتن به مساجد، فرمود:

كسى كه همواره به مسجد برود، به يكى از اين هشت امتياز نائل شود: از آيات محكم پروردگار بهره گيرد، دوستى بيابد كه به او سود رساند، دانش تازه فراگيرد، از جانب خدا رحمتى نصيبش گردد، سخنى هدايت‌آموز بشنود، كلامى كه او را از هلاكت برهاند، بياموزد و از بيم خدا و شرم از مردم مرتكب گناه نشود.[٣]

٥. امام مجتبى عليه السّلام با تعيين دقيق و جامع حد و مرز سياست مى‌فرمايد:

سياست اين است كه حقوق خدا و زندگان و مردگان، در آن رعايت شود. حق خدا آن است: فرائضى كه خواسته انجام شود و از گناهانى كه نهى كرده دورى شود.

[١] . تاريخ يعقوبى ٢/ ٢٠٢.

[٢] . تحف العقول ٥٥.

[٣] . عيون الأخبار از ابن قتيبة ٣/ ٣.