١١. بدان كه خودپسندى، خلاف راه صواب و آفت عقل و خرد آدمى است. سخت كوشا باش، امّا خزانه‌دار ديگران مباش. هرگاه راه خويش را يافتى در برابر پروردگارت بيش از هر زمان، فروتنى نما.

١٢. بدان! خدايى كه گنجينه‌هاى آسمان‌ها و زمين به دست اوست به تو اجازه دعا داده و اجابت آن را بر عهده گرفته است و تو را فرمان داده كه از او بخواهى تا به تو ببخشد و از او رحمت درخواست كنى تا مشمول رحمتت گرداند. ميان خود و تو حاجب و دربانى قرار نداده است.

١٣ .... خداوند كليدهاى گنجينه‌هايش را در دستان تو نهاده است چرا كه به تو اجازه داده تا از او بخواهى. بنابراين، هرگاه بخواهى مى‌توانى درهاى نعمتش را با دعا بگشايى و ريزش باران رحمتش را درخواست كنى، پس تأخير در اجابت دعا تو را نوميد نكند، زيرا عطا و بخشش خداوند به اندازه نيّت است چه‌بسا در اجابت دعايت تأخير اندازد، تا پاداش دعاكننده بيشتر و عطاى آرزومند افزون‌تر گردد. چه‌بسا چيزى را خواسته‌اى و به تو ندهند ولى بهتر از آن را در دنيا يا آخرت به تو خواهند داد و يا مصلحت تو در آن بوده كه آن را از تو دريغ دارند چه‌بسا چيزى از خداوند بخواهى كه اگر عطايت كند موجب تباهى دينت مى‌شود. بنابراين، همواره از خداوند چيزى را بخواه كه زيبايى‌اش برايت بماند وزر و وبال آن از تو دور باشد كه نه ثروت براى تو مى‌ماند و نه تو براى ثروت ماندنى هستى.

١٤. پسرم! مرگ و موقعيتى را كه ناگهان در آن قرار مى‌گيرى و پس از مرگ بدان مى‌رسى، فراوان ياد كن تا چون مرگ به سراغت آمد براى آن مهيا باشى و بار خويش را بسته باشى نه آن كه مرگ ناگهان به سراغت آيد و تو را مغلوب سازد مبادا دلبستگى دنياپرستان و كشاكش آن‌ها بر سر دنيا تو را بفريبد كه خداوند تو را از حال دنيا آگاه كرده است و دنيا نيز تو را از نابودى و مرگ خويش باخبر ساخته، زشتى‌هايش را برايت آشكار نموده است. دنياپرستان به سگانى عوعوكننده و درندگان خون آشامى مى‌مانند كه برخى بر بعضى ديگر از روى خشم، زوزه مى‌كشند و آن‌كه نيرومند است ناتوان را مى‌خورد و آن بزرگ است بر كوچكترش غلبه مى‌كند.