پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٩ - نخست نمونههاى زنده

عرضه داشتند: ما خواسته شما را برآورده مى‌سازيم، و شما نيز در عوض ما را از انجام مباهله معاف دار و رسول اكرم در پرداخت جزيه با آنان مصالحه كرد و به ديار خود بازگشتند[١]

مفسران اتفاق‌نظر دارند كه مقصود از «أبناءنا» در آيه شريفه، حسن و حسين‌اند.[٢]

زمخشرى مى‌گويد: اين ماجرا [مباهله‌] خود دليلى در فضيلت اهل كساء تلقى مى‌شود كه قوى‌تر از آن دليلى وجود ندارد.[٣]

به مهمترين نكاتى كه از ماجراى روز مباهله مى‌توان نتيجه گرفت ذيلا اشاره مى‌شود:

نخست: نمونه‌هاى زنده‌

حضور امام حسن و امام حسين عليهما السّلام در ماجراى مباهله مسأله‌اى عادى نبود، بلكه به مفاهيم و پيام‌هاى مهمى ارتباط داشت كه مهمترين آن‌ها عبارت از اين بود كه: وقتى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله خود و افرادى كه شخصيت آنان را در روند كمال رسالت، رأس هرم تلقى مى‌كرد، آماده جانفشانى بودند؛ افزون بر اين‌كه اين افراد، نزديكان آن بزرگوار نيز به‌شمار مى‌آمدند. بنابراين، امكان نداشت رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله- نعوذ بالله- در ادعاى خويش دروغگو باشد چنان‌كه‌

[١] . به تفسير قمى ١/ ١٠١، قرشى ١/ ٨٨- ٩٩ مراجعه شود. جمع زيادى از راويان و مفسران ماجراى مباهله با اهل كساء را خلاصه يا به نحو مشروح، نقل كرده‌اند در اين خصوص به حياة السياسية للأمام الحسن ص ١٨- ١٩ و الميزان فى تفسير القرآن ٣/ ٣٦٨ چاپ اعلمى مراجعه شود.

[٢] . مجمع البيان ٢/ ٤٥٢، التبيان ٢/ ٤٨٥، تفسير رازى ٨/ ٨٠، حقائق التأويل ١١٤ و در آن آمده است كه علماء اتفاق‌نظر دارند ...

[٣] . كشاف ١/ ٣٧٠، صواعق المحرقه ١٥٣ به نقل از كشاف به ارشاد شيخ مفيد ٩٩ و تفسير الميزان ١/ ٢٣٨ مراجعه شود.