پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٧ - گواهى حسنين عليهما السلام بر عهدنامه ثقيف

چنين عمل مى‌شود.[١]

آيا واقعا رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله به هيچ‌يك از صحابه دست نيافته بود كه وى را بر اين عهدنامه بس مهم كه ارتباط به سرنوشت عده زيادى از مسلمانان به غير از اين دو كودك داشت، گواه بگيرد؟! آيا زمانى كه هيئت نمايندگى ثقيف حضور پيامبر شرفياب شدند و رسول خدا براى آنان عهدنامه‌اى نگاشت، حضرت تنها به سر مى‌برد كه براى گواه گرفتن، به دو كودك زير پنج سال نياز حاصل كرد؟

اندك مراجعه‌اى به متون تاريخى، چنين احتمالى را فوق العاده بعيد مى‌داند زيرا اين متون به صراحت گوياى اين است كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله دستور داد براى هيئت نمايندگى ثقيف در مسجد سراپرده‌اى زدند تا به قرآن گوش فرا دهند و مردم را هنگام نمازگزاردن مشاهده كنند، خالد بن سعيد بن عاص در آن جمع حضور داشت و خالد بن وليد نويسنده آن عهدنامه نيز حاضر بود ولى با اين وصف هيچ‌يك بر آن نوشتار گواهى ندادند.[٢]

از اين ماجرا پى مى‌بريم كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله خواست به ارج و مقام حسنين اشاره كند و به مسلمانان بفهماند اين دو بزرگوار در جهت پذيرش مسئوليت‌هاى بسيار مهمى حتى در قراردادها و پيمان‌نامه‌هاى مهم سياسى نظير اين پيمان‌نامه به خصوص كه با قبيله ثقيف، سرسخت‌ترين دشمنان اسلام و مسلمانان به نگارش درآمد، از شايستگى لازم برخوردارند.

[١] . الاموال ٢٧٩- ٢٨٠، به ترتيب الادارية ١/ ٢٧٤ مراجعه شود.

[٢] . الحياة السياسية الامام الحسن، از عاملى ٤٤.