پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٦ - گواهى حسنين عليهما السلام بر عهدنامه ثقيف

امام مجتبى در موارد متعددى به ويژه در اين مورد به ايراد سخن پرداخته است:

١. وى بى‌درنگ پس از شهادت پدر بزرگوارش طى سخنانى فرمود:

«ايها الناس من عرفني فقد عرفني و من لم يعرفني فأنا الحسن بن علي و أنا ابن النبيّ و أنا ابن الوصيّ»؛

مردم! هركس مرا مى‌شناسد، خود به خوبى مى‌داند و آن‌كس كه نمى‌شناسد من حسن بن على و فرزند نبى اكرم و فرزند وصىّ او هستم.

٢. روزى معاويه از امام حسن عليه السّلام خواست بر فراز منبر رود و سخن بگويد. امام عليه السّلام بر منبر بالا رفت و به ايراد سخن پرداخت و چنين فرمود: من فرزند، ... من فرزند ... تا اين‌كه فرمود: اگر ميان زمين و آسمان در جستجوى فرزندى براى پيامبرتان باشيد كسى را غير از من و برادرم حسين نخواهيد يافت.[١]

گواهى حسنين عليهما السّلام بر عهدنامه ثقيف‌

پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله در عهدنامه‌اى كه براى قبيله ثقيف نوشت، امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را بر آن گواه گرفت و گواهى امير مؤمنان و آن دو بزرگوار عليهم السّلام را در آن ثبت نمود.

ابو عبيد مى‌گويد: جنبه فقهى اين حديث اين است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله گواهى امام حسن و امام حسين را اثبات نمود و نظير آن از برخى تابعان نيز نقل شده كه گفته‌اند: گواهى كودكان ثبت مى‌شود و سلسله و دودمان آنان مورد پذيرش بوده و عملى پسنديده است و اكنون در سنّت پيامبر نيز

[١] . مناقب ابن شهرآشوب ٤/ ١٢ به نقل از عقد الفريد و مدائنى.