پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٧٥ - سوم اتخاذ سياستهايى اجتنابناپذير

برادرم را به عنوان فرزندان و مادرم فاطمه را به عنوان زنان براى انجام اين كار با خود همراه برد. بنابراين، ما خاندان پيامبر و گوشت و خون و روح و روان او به شمار آمده، از اوئيم و او از ماست.[١]

٣. رازى پس از يادآورى دلالت اين آيه شريف‌ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ‌ ... وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ بر فرزندى حسنين نسبت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در تفسير آن مى‌گويد: «گفته مى‌شود: امام باقر عليه السّلام در برابر حجّاج بن يوسف در مورد فرزندى حسن و حسين نسبت به رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله به اين آيه شريف استناد جست.[٢]

٤. عمرو عاص با ارسال نامه‌اى به امير مؤمنان عليه السّلام به عيبجويى آن بزرگوار پرداخت و گفت: وى (على) حسن و حسين را فرزندان رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله مى‌نامد. امير به فرستاده معاويه فرمود: «به دشمن و فرزند دشمن رسول خدا بگو: اگر حسن و حسين، فرزندان رسول اكرم (ص) نبودند، آن حضرت بدون فرزند پسر بود چنان‌كه پدرت عاص مدعى اين معنا شد».[٣]

امام حسن عليه السّلام در مناسبت‌هاى مختلف و موارد گوناگون اين مسأله را آشكارا بيان داشته و تنها به اظهار و اثبات فرزندى‌اش به رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله بسنده نكرد، بلكه طى سخنانش بر اين‌كه حق امامت و خلافت تنها از آن اوست و هيچ‌گاه به معاويه و امثالش نخواهد رسيد، تأكيد مى‌فرمود. زيرا معاويه نه تنها از اوصاف و ويژگى‌هاى درخور و شايسته خلافت برخوردار نبود، بلكه به ويژگى‌هاى ضدّ آن آراسته بود.

[١] . ينابيع الموده ٤٧٩ به نقل از زرندى مدنى و ص ٤٨٢ و ٥٢، تفسير برهان ١/ ٢٨٦.

[٢] . تفسير رازى ١٣/ ٦٦، فضائل الخمسه من الصحاح السته ١/ ٢٤٧ به نقل از تفسير رازى.

[٣] . اشاره به آيه پايانى سوره كوثر« ان شانك هو الابتر»