پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٢٥ - مكتب امام و فعاليت علمى

يافتند و امام عليه السّلام آنان را براى انجام رسالت اصلاح‌گرانه جاويد خود كه عقل و خرد جامعه را تبلور مى‌بخشيد و از غفلت و بى‌روحى بيدار مى‌ساخت، بهترين يار و ياور به شمار آورد كه مورّخان نام برخى از شاگردان و راويان حديث آن بزرگوار را يادآورد شده‌اند از جمله:

فرزندش حسن مثنى، مسيّب بن نجبة، سويد بن غفلة، علا بن عبد الرحمن، شعبى، مبيرة بن بركم، اصبغ بن نباتة، جابر بن خلد، ابو الجوزا، عيسى بن مأمون بن زرارة، نفالة بن مأموم، ابو يحيى عمير بن سعيد نخعى، ابو مريم قيس ثقفى، طحرب عجلي، اسحاق بن يسار پدر محمد بن اسحاق، عبد الرحمان بن عوف، سفين بن ليل و عمرو بن قيس را كه همه كوفى بودند مى‌توان نام برد.[١] شهر مدينه، به فروغ وجود اين اختران علم و دانش و راويان مى‌درخشيد و در علم و دانش و ادب و فرهنگ و معارف، بارورترين شهرهاى اسلام به‌شمار مى‌آمد.

امام حسن عليه السّلام همان‌گونه كه مسئوليّت نشر علم و دانش را در مدينه به عهده داشت، مردم را به فضايل اخلاقى و انجام كارهاى نيك و آراسته شدن به سنت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرا مى‌خواند. اين امام همام مشعل فروزان اخلاق پسنديده‌اى كه جدّ بزرگوارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله براى اصلاح و تهذيب جامعه به ارمغان آورده بود، پرفروغ نگاه داشت. فضايل بلند اخلاقى امام مجتبى به گونه‌اى بود كه حتى نسبت به دشمنان و مخالفان خويش نيز، نيكى و احسان روا مى‌داشت. وقتى اطلاع يافت وليد بن عقبه مبتلا به بيمارى شده با اين‌كه وليد به كينه‌توزى و بغض اهل بيت معروف بود، امام عليه السّلام به عيادت وى رفت.

[١] . تاريخ ابن عساكر ج ١٢، نسخه كپى در كتابخانه امام امير المؤمنين.