پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٥٧ - شيرخوارگى

براى او گوسفندى عقيقه كرد و در دعاى عقيقه فرمود:

«بسم الله، عقيقة عن الحسن، اللّهمّ عظمها بعظمه و لحمها بلحمه و دمها بدمه و شعرها بشعره، اللّهم اجعلها وفاء لمحمّد و آله؛

به نام خدا، عقيقه‌اى از حسن، خدايا! استخوانش به استخوان نوزاد، گوشتش به گوشت وى و خونش به خون او و مويش به موى وى نثار باد، خداوندا! اين قربانى را موجب نگهدارى خاندان پيامبرت قرار ده».

و حضرت يك سهم و به گفته برخى ران گوسفند عقيقه را به قابله حسن داد و از گوشت آن قربانى به همسايگان هديه كرد و سپس سر نوزاد را تراشيد و مويش را وزن نمود و هم وزن آن نقره صدقه داد.[١]

شيرخوارگى‌

از ام الفضل، همسر عباس- عموى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله- منقول است كه مى‌گويد:

به پيامبر عرضه داشتم: اى رسول خدا! در خواب ديدم عضوى از اعضاى بدن مباركت در دامان من قرار گرفته است، رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمود: خواب نيكى ديده‌اى. از فاطمه پسرى متولد خواهد شد كه سرپرستى‌اش را تو به عهده خواهى گرفت. وقتى امام حسن از مادر متولد شد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله او را به امّ الفضل سپرد و اين بانوى گرامى با شيرى كه به فرزند خود قثم بن عباس، مى‌داد، امام حسن عليه السّلام را شير داد.[٢]

[١] . العوالم ٢٢٢٠ به نقل از كافى ٦/ ٣٣، در عيون اخبار الرضا آمده است كه حضرت زهرا( س) ران گوسفند و يك دينار به قابله داد.

[٢] . العوالم ٢٣ به نقل از بحار ٤٣/ ٢٤٢ و ٢٥٥ و نسخه خطى العدد القويه ٥، كشف الغمه ١/ ٥٢٣.