پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٠ - مراسم دفن و فتنهانگيزى عايشه

گرديد كه نظير آن را كسى در مركز اسلام و مدينه رسول خدا سراغ نداشت.

بنى هاشم افرادى را به مناطق عوالى و روستاهاى اطراف مدينه اعزام كردند تا مردم را از شهادت امام مجتبى عليه السّلام آگاه سازند، همه مردم پس از آگاهى به مدينه رو آوردند تا از فيض حضور در مراسم تشييع پيكر پاك و با عظمت امام عليه السّلام بهره‌مند گردند.[١]

ثعلبة بن مالك در وصف انبوه جمعيت تشييع‌كننده مى‌گويد:

«روز شهادت امام حسن عليه السّلام خود شاهد بودم كه پيكر مطهرش در بقيع به خاك سپرده شد و اگر سوزنى به زمين افكنده مى‌شد به زمين نمى‌افتاد.»[٢]

ازدحام انبوه جمعيت تشييع‌كننده به اندازه‌اى بود كه بقيع گنجايش آن را نداشت.

مراسم دفن و فتنه‌انگيزى عايشه‌

مروان حكم و همدستان بنى اميه وى ترديدى نداشتند كه بنى هاشم پيكر پاك امام مجتبى عليه السّلام را در جوار قبر مطهر رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله به خاك خواهند سپرد.

از اين‌رو، گردهم آمده و مسلح شدند. وقتى امام حسين عليه السّلام جنازه مقدس برادر را به سمت مرقد مقدس رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به حركت درآورد تا با جد بزرگوارش تجديد عهدى بنمايد، افراد مسلح در برابر آنان صف كشيدند و عايشه نيز سوار بر استرى به آنان پيوست و همواره مى‌گفت: چرا مى‌خواهيد كسى را كه من دوست ندارم، وارد خانه‌ام كنيد؟ و مروان اظهار داشت: چه‌بسا جنگى كه بهتر از صلح و آرامش باشد، چرا بايد عثمان در دورترين نقطه شهر ولى حسن‌

[١] . تاريخ ابن عساكر ٨/ ٢٢٨.

[٢] . الإصابة ١/ ٣٣٠.