پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٣٧ - نخستين مناظره

نمى‌داشت.[١]

امام موسى بن جعفر عليه السّلام مى‌فرمايد: امام حسن و امام حسين عليهما السّلام هيچ‌گاه جايزه‌هاى اهدايى معاويه پسر ابو سفيان را نمى‌پذيرفتند.[٢]

معاويه كه در مدت اقامت امام حسن عليه السّلام در دمشق، شاهد روآوردن مردم به آن حضرت و پذيرايى از آن بزرگوار بود، دست به تشكيل مجالس مملوّ از عناصر مخالف و دشمنان اهل بيت عليهم السّلام نظير: عمرو عاص، مغيرة بن شعبة، مروان حكم، وليد بن عقبة، زياد بن ابيه و عبد اللّه بن زبير، زد و آنان را به ناسزاگويى و اهانت به گل خوشبوى رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله تحريك كرد تا او را از چشم مردم بيندازد و دردى را كه از فرزند فاتح و قهرمان درهم شكننده بت‌هاى قريش به دل داشت، بدين‌وسيله تسكين دهد. اين اراذل و اوباش فرومايه، با سخنان تلخ و ناروا به ساحت مقدس امام مجتبى عليه السّلام اهانت روا مى‌داشتند. ولى امام عليه السّلام با منطقى كوبنده و بيانى رسا به آنان پاسخ دندان‌شكن داده و آن‌ها را به سكوت وا مى‌داشت. امام عليه السّلام در همه مناظراتش پيروز مى‌گشت و دشمنان عاجز و ناتوانش، با خوارى و شكست مواجه مى‌شدند.

نخستين مناظره‌

روزى معاويه رو به امام كرد و گفت: «حسن من از تو بهترم!» امام حسن عليه السّلام فرمود: پسر هند، تو به چه دليل از من بهترى؟ معاويه گفت: چون مردم اطراف من گرد آمده‌اند و اطراف تو كسى نيست.

امام عليه السّلام به او فرمود:

[١] . جامع الأسرار، نسخه خطى در كتابخانه عمومى كاشف الغطاء.

[٢] . حياة الامام الحسن ٢/ ٣٠٣- ٣٠٤.