پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧٢ - ٤ حديث و سيره
اكرم صلّى اللّه عليه و اله را براى مسلمانانى كه خواهان پيروى از آن بزرگوارند، ارائه داد و فرمود:
پيامبر گرامى اسلام هرگاه به منزل خود مىآمد، اوقات خويش را به سه بخش تقسيم مىكرد، بخشى براى راز و نياز با پروردگار جلّ جلاله، قسمتى براى امور خانواده و بخشى را به خود اختصاص مىداد. قسمتى را كه مربوط به شخص وى بود براى اداره امور مردم به كار مىبرد و به خواص ياران دستوراتى براى رسيدگى به كارهاى عمومى ديگران مىداد و اين اوقات را صرف كارهاى ديگر نمىنمود. شيوه رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله اين بود در آنجا كه به امور امت مىپرداخت، اهل فضل و دانش را برترى مىداد و اوقات را به تناسب آگاهى بيشتر آنها در امور دينى، تقسيم مىكرد.
برخى يك نياز، بعضى دو خواسته و عدّهاى نيازها و خواستههاى متعددى داشتند و به رسيدگى امور آنان مشغول مىشد و آنها را به اصلاح كمبودهاى امورشان سرگرم مىنمود و آنچه را به مصلحت آنان بود برايشان بيان مىكرد و مىفرمود:
حاضران به غايبان برسانند. نياز كسانى را كه به من دسترسى ندارند به من اطلاع دهيد زيرا هركس نياز افراد ناتوان را نزد صاحب قدرتى كه دسترسى به او ندارد ببرد، خداوند در روز قيامت او را ثابت قدم نگاه مىدارد. در حضور آن بزرگوار غير از اينگونه سخنان چيزى ابراز نمىشد. و از كسى غير او پذيرفته نمىشد، كسانى كه براى كسب علم و فضيلت حضور وى تشرّف مىيافتند جز با چشيدن حلاوت و شيرينى بيان آن حضرت، از آنجا بيرون نمىرفتند و خود، ديگران را رهنمون مىگشتند.
امام حسن عليه السّلام فرمود: از پدر بزرگوارم پرسيدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله در سخن گفتن چگونه بود؟.
پدرم فرمود: