پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٧١ - ٤ حديث و سيره

زهرا عليها السّلام كه صفات پسنديده و فضايل اخلاقى پيامبر را دقيقا به وصف مى‌كشيد، بيان مى‌داشت. از جمله مواردى كه هند، شخصيت نبى اكرم صلّى اللّه عليه و اله را به توصيف آورده از نظرتان مى‌گذرد:

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله همواره اندوهناك به نظر مى‌رسيد و پيوسته در انديشه بود. هيچ گونه راحتى نداشت، جز در موارد لازم سخن نمى‌گفت، سكوتى طولانى داشت، هرگاه لب به سخن مى‌گشود به آرامى سخن مى‌گفت. سخنانش كوتاه و پرمعنا بود به گونه‌اى كه مقصود را بيان كرده و سخن زائد در آن وجود نداشت. از اخلاقى نكو و پسنديده برخوردار بود و خشونت و درشتى نداشت. از نعمت‌هاى الهى هرچند اندك به عظمت ياد مى‌كرد و آن‌ها را ناچيز نمى‌شمرد، هيچ‌كس را سرزنش يا نكوهش نمى‌نمود. دنيا و امور مربوط به آن، وى را خشمگين نمى‌ساخت. در يارى حق از هيچ‌چيز پروا نداشت هرگاه با دستش اشاره مى‌كرد با تمام كف دست اشاره مى‌نمود و هرزمان شگفت‌زده مى‌شد، دست‌ها را پشت و رو مى‌كرد و هرگاه سخن مى‌گفت آن‌ها را به هم متصل مى‌كرد و انگشت ابهام دست چپ را به كف دست راست مى‌زد و هنگامى كه خشم مى‌گرفت رو برمى‌گرداند و زمانى كه شادمان مى‌گشت، چشمانش را برهم مى‌نهاد. بيشتر خنده‌اش حالت تبسّم و لبخند داشت و دندانهايش نظير دانه‌هاى تگرگ نمايان مى‌شد.

امام حسن عليه السّلام به اين سيره و شيوه مبارك فوق العاده توجه و اهتمام داشت. روزى از پدر ارجمندش على مرتضى عليه السّلام دست‌پرورده و شاگرد و داماد و برادر رسول خدا كه در تحمل بار سنگين مسئوليت‌هاى رسالت الهى، همدوش پيامبر اكرم و قبل از بعثت تا زمان رحلت، يار و همدمش بود، خواست سيره و رفتار رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله را برايش توصيف كند، امير مؤمنان عليه السّلام در پاسخ به پرسش فرزندش امام حسن عليه السّلام الگوى كاملى از راه و روش نبى‌