پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٦٩ - ٤ حديث و سيره

گروهى از مردم حلقه زده‌اند و درباره شنيده‌هايش از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله با آنان سخن مى‌گويد. معناى شاهد و مشهود را از يك تن آن‌ها پرسيد، پاسخ داد:

شاهد، يعنى روز جمعه و مشهود، يعنى روز عرفه.

همين معنا را از ديگرى پرسيد، به وى پاسخ داد: شاهد، يعنى روز جمعه و مشهود يعنى روز عيد قربان.

از نفر سوم پرسيد: وى در پاسخ گفت: شاهد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله و مشهود روز قيامت است به دليل اين فرموده خدا يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً و در مورد قيامت فرمود: ذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ.

مرد پرسيد: اين سه تن كيانند؟

به او گفته شد: نفر اوّل: عبد اللّه بن عباس، دوم: عبد اللّه بن عمر و سوم:

حسن بن على بن ابى طالب است‌[١].

كسانى كه به دقت خطابه‌ها و پند و اندرزهاى امام مجتبى عليه السّلام را مورد بررسى قرار دهد، استدلال و استناد دقيق امام عليه السّلام به آيات قرآن حكيم، به خوبى براى وى ملموس و حاكى از احاطه و آگاهى آن بزرگوار به مراد و منظور و راز و رمز اين آيات است كه نمونه‌هايى از آن‌ها را در بيان بخش‌هاى بعدى سخنان حضرت ملاحظه خواهيد كرد.

٤. حديث و سيره‌

امام حسن مجتبى عليه السّلام به گسترش احاديث و سيره و فضايل اخلاقى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله عنايت ويژه‌اى داشت، اكنون گزيده‌اى از احاديثى را كه آن امام والامقام از جد بزرگوارش رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله روايت كرده، يادآور مى‌شويم:

[١] . حياة الامام الحسن ١/ ٣٦٢ به نقل از فصول المهمه ابن صبّاغ مالكى ١٦.