ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٤٤ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه
گذشته به نمونههاى ديگرى نيز اشاره شد و بعدا نيز به مناسبت به برخى سيره ديگر آنها اشاره خواهيم داشت. و نمونههاى بيشتر در اين موضوع را ما در كتاب «امام بخارى و جايگاه صحيحش» ذكر كرديم كه مىتوان به آنجا مراجعه كرد.
ابن تيميه وسعى در انكار خلافت اميرالمؤمنين عليه السلام
از سخنان ابن تيميه چنين بر مىآيد كه او با پيروى از برخى دشمنان اميرالمؤمنين عليه السلام سعى كرده است حتى خليفهاى چهارم بودن آن حضرت را زير سؤال برد.
اينك به اين نوع از سخنان او آشنا مىشويم:
١. ابن تيميه مىگويد: ونحن نعلم أن عليا لما تولى كان كثير من الناس يختار ولاية معاوية وولاية غيرهما؛[١] «ما مىدانيم كه زمانى كه على حكومت را به دست گرفت بسيارى از مردم ولايت و رهبرى معاويه را برگزيده و يا اصلًا خلافت غير آن دو را براى خود انتخاب نموده بودند.»
٢. باز همو مىگويد: إن فيهم من كان يسكت من على فلا يربع به فى الخلافة لأن الأمة لم تجتمع عليه؛[٢] بين مردم كسانى بودند كه در مورد خلافت على سكوت اختيار كرده و او را خليفه چهارم نمىدانستند، چون امت بر خلافت او اجتماع نكرده بودند.»
[١] . منهاج السنة ابن تيميه، ج ٢، ص ٨٩.
[٢] . منهاج السنة، ج ٦، ص ٤٢٠.