روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٠ - فصل چهارم روح و نفس در قرآن و احاديث

١٢- قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ. يس (٢٧- ٢٦) ظاهراً اين خطاب پس از كشته شدن اين شخص بوده، كه حيات برزخى را ثابت مى‌دارد. و بطريق اولى وجود روح هم ثابت مى‌شود.

١٣- وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها (شمس ٧- ٨)

قسم به نفس و كسيكه آن را كامل و برابر نموده است.

بعيد نيست مراد از نفس بقرينه الهام فجور و تقوا به او روح باشد نه شخص انسان.

١٤- يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا.

از تو درباره روح سؤال مى‌كنند، بگو، روح از فرمان (يا از كار) پروردگار من است و دانش شما اندك است. معلوم نيست مراد سؤال كنندگان از روح در اينجا، روح انسانى است، يا چيز ديگر؟ زيرا در قرآن روح بمعانى ديگرى نيز استعمال شده است مانند روح القدس، الروح الامين و روح (بدون قيد) كه افضلست آن از ملائكه استفاده مى‌شود مانند اين آيات:

تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ.

يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ.

تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ ...

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَ الْمَلائِكَةُ صَفًّا.

تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ.