روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨١ - فصل چهارم روح و نفس در قرآن و احاديث

درپاره‌اى از آيات معناى روح با قطع نظر از روايات روشن نيست مانند:

يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ. احتمالًا مراد جبرئيل باشد.

وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ. احتمالًا مراد از روح ايمان، شدت آن، يا ثمره آن باشد.

وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً. احتمالًا روح القدس يا قرآن باشد.

در حديث صحيح ابى بصير[١] امام صادق (ع) در معناى روح مذكور در آيه مباركه‌ «قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي» مى‌فرمايد: خلقى است بزرگتر از جبرائيل و ميكائيل. با رسول خدا (ص) بود و به او خبر ميداد و او را تسديد ميفرمود و روح مذكور با امامان بعد از پيامبر نيز مى‌باشد.

١٥- وَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيها مِنْ رُوحِنا.

١٦- وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا.

اين دو آيه از دميدن روح در بدن مريم براى آفريدن حضرت عيسى (ع) خبر ميدهد.

١٧- ١٨- فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ‌ (الحجر ٢٩- ص ٧٢)

وقتى (بدن و هيكل) آدم را برابر نمودم و در آن از روح خود دميدم (اى ملائكه) او را سجده كنيد.

١٩- ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ.

ولى اين آيات پنجگانه دلالت درستى ندارند كه حضرت آدم و

[١] - ص ٢٧٣ ج ١ اصول كافى نسخه كامپيوتر.