علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٢٩٩
روایات او آگاه ساخته است. نیز گروهی از ابی محمد هارون بن موسی تلعکبری روایات او را اخذ کرده و ما را بدان آگاه ساختهاند.[١]
و نجاشی در بارۀ او گفته است:
محمد بن علی بن الفضل بن تمام بن سکین بن بنداذ بن داذمهر بن فرخزاذ بن میاذرماه بن شهریار الأصغر، و کان لقب بسکین بسبب إعظامهم له. و کان ثقة، عینا، صحیح الاعتقاد، جید التصنیف. له کتب، منها... أخبرنا بسائر روایاته و کتبه أبو العباس أحمد بن علی بن نوح. و قرأت کتاب الکوفة على أبی عبد الله الحسین بن عبید الله عنه؛
محمد بن علی بن فضل بن تمام بن سکین بن بنداد بن دادمهر بن فرخ زاد بن میاذرماه بن شهریار کوچک که به دو به خاطر احترامشان لقب سکین داده بودند. او ثقه، عین، صحیح الاعتقاد و خوش تصنیف بود. او کتابهایی دارد که از جمله آنها... ابوالعباس احمد بن علی بن نوح ما را از سایر روایات و کتب او آگاه ساخت.
اما عبدالله مهمل است و نامی از او در هیچ یک از کتب رجالی به چشم نمیخورد. فقط آیت الله خویی به هنگام ارزیابی روایت گفته است:
أنها ضعیفة لجهالة حال أبی الحسین بن تمام و عبد اللَّه الکوفی فلا یمکننا الاعتماد علیها ابدا فلم یثبت ان هذا الکلام قد صدر عن ابن روح حتى یقال انه ینقله عن العسکری فما هو المشتهر من الأمر بالأخذ بروایاتهمکلام مشهوری لا أساس له إذا الروایة ضعیفة و غیر قابلة للاعتماد علیها فی شیء؛
این روایت ضعیف است، به دلیل مجهول بودن ابی الحسین بن تمام و عبدالله کوفی. ما به هیچ رو نمیتوانیم بدان اعتماد کنیم و ثابت نیست که این کلام از ابن روح صادر شود تا گفته شود او این روایت را از امام
[١]. کلیات فی علم الرجال، ص ٢٧٨ ـ ٢٨٩.