٣. محمد بن مسلم از امام باقر یا امام صادق٨ سؤال کرد در مورد شخصی که طواف خانه خدا کند و نماز طواف را فراموش کند تا آن‌که پنج شوط به جا آورد یا کمتر از پنج شوط‌، حضرت فرمودند: سعی را می‌گزارد تا آن‌که دو رکعت را در مقام ابراهیم به جا می‌آورد و بعد از آن می‌آید و از آنجا که رها کرده است، شروع می‌کند تا سعی را تمام کند. این حدیث نقل به معنا شده است.[١]

٤. منقول است از عنبسه عابد از امام صادق†‌ تفسیر آیه ٦٢ سورة فرقان[٢] را سؤال کرد. حضرت فرمودند: مراد از آیه آن است که هر نمازی در شب فوت شده باشد، در روز به جا آورد و هر چه در روز فوت شده باشد، در شب به جا آور. ممکن است جزو اول حدیث نقل به معنا شده باشد که حضرت گویا فرموده باشند: هر چه در شب فوت شده باشد، در روز آن را قضا کن.[٣]

٥. مضمون حدیث عبدالله بن سنان از امام صادق† منقول است نمازی که شخصی، به جماعت به جا آورد، زیادتی بر نماز فرادی به بیست و پنج درجه در بهشت دارد. پس نماز جماعت بر نماز فرادی به بیست و چهار نماز ـ که با اصل آن، بیست و پنج نماز است ـ زیادتی دارد. عبارت حدیث، چنین است که حضرت فرمودند: نماز جماعت بر نماز فرادی

[١] . ر.ک: همان، ج٣، ص٥٣٥.

[٢] . ر.ک: همان، ج٤،ص١٨٧ ـ ١٨٨.

[٣] . ر.ک: همان ج ٥، ص١٦٠ ـ ١٦١.