کند، بنده گوید: پاک و منزه است خداوندی که این نعمت را مسخر ما کرد و چنان کرد که به‌ آسانی به ما رسید. به درستی که به سوی پروردگار خود رجوع خواهیم کرد و جمیع ثناها مخصوص پروردگار توست که پروردگار عالمیان است. حال آن‌که، درحدیث کالصحیح از امام رضا† وارد شده است که فرمودند: سجده بعد از نماز از جهت آن‌ است که حق سبحانه و تعالی بنده را توفیق ادای فرض کرامت فرموده، و چون به سجده رود، اقلاً سه مرتبه بگویید: شکر لله. پرسیدند: این کلمه چه معنا دارد؟ حضرت فرمودند: معنی آن این است که شکر می‌کنم خداوند خود را بر این نعمت که مرا توفیق خدمت خود کرامت فرمود که ادای فرض او کردم و شکر سبب زیادتی نعمت است .[١]

در پایان، لازم است به نکته‌ای اشاره شود که مجلسی معتقد است صدوق در دو جا، در نقل روایات، تقیه کرده است. در ذیل به ذکر آن می‌پردازیم.

١. صدوق، عبارت «اللّهم انّی أتوجّه إلیک بنبیک نبی الرّحمة و بلأئمّة الرّاشدین المهدیین من آله طه و یس و لا تضلّنی بهم و أرفعنی بهم و لا تضیعنی» را از جهت تقیه به صورت مختصر به صورت ذیل آورده است: اللّهم انّی أتوجّه إلیک بنبیک نبی الرّحمه و آله.[٢]

[١] . ر.ک : همان، ج ٥، ص٥٥٧.

[٢] . ر.ک : همان، ج ٨، ص٢٥٨؛ ج٧، ص٤٧ ـ ٤٨.