علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٢٢٥ - روش شناسی منهاج «البراعة فی شرح نهج البلاغة»
)وَ هُوَ الَّذی يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَی رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ میتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ؛
او کسی است که بادها را بشارت دهنده در پیشاپیشِ (بارانِ) رحمتش میفرستد تا ابرهای سنگین را بکشند. (سپس) آنها را به سوی زمینهای مرده میفرستیم و به وسیلۀ آنها هر نوع میوهای را (از زمین) خارج میکنیم. همین گونه (که زمینهای مرده را زنده میکنیم) مردگان را نیز (در قیامت از زمین، زنده و) خارج میکنیم، (این نمونهها را برایتان آوردیم) شاید یادآور (رستاخیز) شوید(.[١]
)وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذلِكَ النُّشُورُ؛
خداوند کسی است که بادها را فرستاد تا ابرهایی را حرکت دهند. سپس این بادها را به سوی سرزمین مرده را ندیم و بعد به وسیلۀ آن، زمین را پس از مردنش زنده کردیم؛ زنده شدن ( شما در قیامت نیز ) همین گونه است(.[٢]
)وَالَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَنشَرْنَا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ تُخْرَجُونَ؛
(خداوند) همان کسی (است) که از آسمان آبی را به اندازهای معین فرو فرستاد و به وسیلۀ آن سرزمین مرده را زنده کردیم. شما (نیز در قیامت) همین گونه بیرون آورده (و زنده) میشوید(.[٣]
)يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَكَذلِكَ تُخْرَجُونَ؛
زمین را پس از مردنش زنده میکند و شما (هم در قیامت از زمین) همین گونه بیرون آورده (و زنده) میشوید(.[٤]
[١]. قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «مُخَلَّقَةٍ وَ غَيْرِ مُخَلَّقَةٍ»، فَقَالَ: «الْمُخَلَّقَةُ» هُمُ الذَّرُّ الَّذِينَ خَلَقَهُمُ اللَّهُ فِی صُلْبِ آدَمَ أَخَذَ عَلَيْهِمُ الْمیثَاقَ، ثُمَّ أَجْرَاهُمْ فِی أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ أَرْحَامِ النِّسَاءِ وَ هُمُ الَّذِينَ يَخْرُجُونَ إِلَى الدُّنْيَا حَتَّى يُسْأَلُوا عَنِ الْمیثَاقِ، وَ أَمَّا قَوْلُهُ «وَ غَيْرِ مُخَلَّقَةٍ» فَهُمْ كُلُّ نَسَمَةٍ لَمْ يَخْلُقْهُمُ اللَّهُ فِی صُلْبِ آدَمَ ع حِينَ خَلَقَ الذَّرَّ وَ أَخَذَ عَلَيْهِمُ الْمیثَاقَ، وَ هُمُ النُّطَفُ مِنَ الْعَزْلِ وَ السِّقْطُ قَبْلَ أَنْ يُنْفَخَ فِيهِ الرُّوحُ وَ الْحَيَاةُ وَ الْبَقَاءُ (الکافی، ج ٦، ص ١٢).
[٢]. برای اطلاع از روایات مربوط به طینت، ر.ک: بحار الانوار، ج ٥ باب ١٠ و ج ١٥ باب ١ و ج ٢٥ باب ١.
[٣]. روایات طینت مشعر بر این است که یکی دیگر از مصادیق آن، نور خاصی است که همراه با طینت معصومان است و با این طینت نسل به نسل منتقل میشود تا به والدین بی واسطة آنان برسد.
[٤]. سورۀ طه، آيۀ ٥٥.