علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٦٣ - پژوهشی در باره «خُذُوا بِمَا رَوَوْا وَ ذَرُوا مَا رَأَوْا»
اشکالاتی در باره اعتبار این کتاب و انتساب آن به سلیم وجود دارد که باعث شده گروهی از محدثین و محققین در اعتبار کتاب تردید پیدا نمایند. در اینجا لازم است پس از طرح اشکالات به پاسخگویی از آنها بپردازیم.
اشکال اول: روایات کتاب سلیم بن قیس را تنها ابان بن ابی عیاش نقل کرده و وثاقت او به اثبات نرسیده است. بنا بر این کتاب سلیم از جهت اعتبار دچار ضعف است.
جواب: اعتبار کتاب سلیم از دو راه ثابت میشود:
١. اثبات وثاقت ابان
نگاهی به طبقات پس از ابان و راویانی که روایت ابان را در کتب خویش آودهاند، میتواند وثاقت ابان را به اثبات رساند .
در اولین طبقه، پس از ابان، دو نفر دیده میشود.
یک: ابراهیم بن عمرو الیمانی[١]؛ از صاحبان اصول و شیوخ اصحاب و مورد اعتماد به شمار میرود. حماد بن عیسی ـ که ترجمهاش در طبقه بعد خواهد آمد ـ در طریق کتابهایش قرار دارد[٢].
[١] . منابع روایات الغیبة طوسی از این طریق شناسایی شده است.
[٢] . مراد از راویان در ابتدای اسناد آخرین راویان نسبت به پیامبر و امام است.