ظاهر این گونه اسانید این است که آخرین شخص تکراری در سند صاحب کتاب بوده و راویان متعددی از او روایت نقل کرده‌اند. به این روش اصطلاحاً «اتحاد اوایل و افتراق اواخر اسناد روایات» گفته می‌شود. قرینه چهارم، اتحاد اوایل و افتراق اواخر اسناد روایات است[١].[٢]

در این‌جا نوبت به معرفی منابع احادیث اثناعشر می‌رسد که به ترتیب قدمت عبارت‌اند از:

١. کتاب سلیم بن قیس متوفای قرن اول هجری[٣]

سلیم بن قیس هلالی از یاران امام علی† است.[٤] پس از آن که حجاج در پی قتل او برآمد، به فارس پناه برد و ابان بن ابی عیاش را با معارف اهل بیت آشنا نمود. در اواخر عمر خود کتابی را نزد او قرار داد[٥].

این کتاب قدیمی‌ترین منبع احادیث اثناعشر به شمار رفته و در حدود بیست روایت از روایات این کتاب در باره دوازده جانشین پیامبر است[٦].

[١] . این کتب عبارت‌اند از: ١. کتاب سلیم بن قیس، ٢. اصل عصفری، ٣. بصائر الدرجات، ٤. مختصر اثبات الرجعة، ٥. کتاب المحاسن، ٦. کتاب تفسیر القمی.

[٢] . الکافی، ج ١ ص ٥٢٥، ح ١ و ص ٥٣٥، ح ٢٠ .

[٣] . ر.ک: الغیبة للنعمانی، ص ٥٧، ح ١ و ص ٩٩، ح ٣٠ .

[٤] . ر.ک: الغیبة للطوسی، ص ١٣٧، ح ١٠١ ـ و ص ١٥٥، ح ١١٤.

[٥] . الغیبة للنعمانی، ص ٧٢، ح ٦.

[٦] . تمام منابع روایات الکافی از این طریق استخراج شده‌اند.