برای پذیرش مأثورات امت مرحومه باید «مرحومة» را به معنایی نزدیک به «شایسته رحمت» به عنوان گونه‌ای تمجید، یا «شایسته شفاعت» فهمید؛ آن‌گونه که برخی از دانشمندان سده‌های میانه مانند بخاری نیز همین دیدگاه را بیان داشته‌اند. در بارۀ عبارات افزوده در برخی نقل‌های این مأثور، یعنی جایگزینی عذاب آخرت با عذاب دنیا، و درافتادن افرادی دیگر به جای مسلمانان در دوزخ، باید گفت که به گمان قوی، آنها افزوده‌های پسین‌ به اصل مأثور امت مرحومه هستند.

كتابنامه

ـ الاحتجاج، أحمد بن علی طبرسی، به کوشش: محمد باقر موسوی، مشهد: نشر المرتضی، ١٤٠٣ق.

ـ اصول الكافی، محمد بن يعقوب کلینی، بی‌جا: انتشارات اسوه، ١٣٧٥ش.

ـ ألامالی، شیخ صدوق، تهران: مکتبة الإسلامیة، ١٣٦٢. ش.

ـ بحار الأنوار الجامعه لدرر أخبار أئمة الأطهار،‌ محمد باقر بن محمد تقی مجلسی، به کوشش: عبدالزهراء علوی، قم: دار الرضا، بی‌تا.

ـ التاريخ الصغير، محمد بن اسماعیل بخاری، به کوشش: محمود ابراهیم زاید، مکتبة دارالتراث، ١٣٩٧ق.

ـ التاریخ الکبیر، دائرة المعارف العثمانیة، بی‌جا، ١٣٧٧ق.

ـ تاريخ مدينة دمشق، علی بن حسن ابن عساکر، به کوشش: صلاح الدین منجد، المجمع العلمی العربی، بی‌جا، ١٣٧٧ق.

ـ جامع البيان فی تأويل آي القرآن، ابوجعفر محمد بن جرير طبری، به کوشش: خلیل میس، بيروت: دارالفکر، ١٤٠٨ق.

ـ سنن ابن ماجه، محمد بن یزید ابن ماجه، به کوشش: محمد بن عبدالهادی سندی، المطبعة العلمیة، بی‌جا، ١٣١٣ق.

ـ سنن ابی داود، ابو داود سلیمان بن اشعث، مکتبة التجاریة، بی‌جا، ١٣٩٦ق.