اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٩٢ - اهل معنى شرم از گناه دارند
بدهيد . خانه با مقبره خانوادگى فرق دارد , اگر عده اى با هم در يك جا زندگى مى كنند كه نه آثار علمى دارند , نه خدمتى به اسلام و مسلمين مى كنند , آن جا خانه نيست بلكه يك مقبره خانوادگى است كه عده اى مرده در آن جا هستند .
خانه ها را قبرستان نكنيد . اگر اثرى از اين خانه بر نخيزد مقبره خانوادگى مى شود . بگذاريد از اين خانه به جامعه نور برسد . مثل يهودى ها و مسيحى ها نكنيد كه اينها در خانه عبادت نمى كنند فقط در كنيسه آن هم در زمان مشخص , بلكه عبادت هاى عمومى را در مسجد و عبادت هاى خصوصى را در منزل انجام دهيد . فرمودند مراكز دينى و مساجد و نماز جمعه و جماعت را حفظ كنيد . سعى كنيد از اين فيض عظيم محروم نمانيد .
على عليه السلام فرمود : الشاذ من الناس للشيطان كما ان الشاذ من الغنم للذهب [٣٢] تك رو نباشيد . همانطورى كه يك گوسفند مانده از رمه در تحت سرپرستى شبان نيست و طعمه گرگ است , انسان تك رو و مانده از رمه اجتماع هم تحت سرپرستى امام جامعه نيست و طعمه شيطان است . كسى كه جامعه را رها كرده است , مثل گوسفندى است كه رمه را رها كرده باشد .
مرد نابينائى حضور معصوم سلام الله عليه عرض كرد : من گاهى راهنما دارم كه من را به مسجد مى آورد , گاهى هم راهنمائى كه دست من را بگيرد و به مسجد بياورد , ندارم , چه كنم ؟ فرمود : بين مسجد و مركز كار يا منزلت يك طناب يا نخى بكش كه اگر كسى نبود تا تو را از منزل به مسجد بياورد , آن طناب و نخ را بگيرى و به مسجد بيائى [٣٣] . حضرت به يك نابينا مى فرمايد به هر وسيله اى كه هست خودت را به مسجد برسان .
فاصله گرفتن از امت اسلامى و جامعه مسلمين اين خطرها را دارد و بودن در جمع آن ها بركات را به همراه دارد . آن گاه اگر كسى بين منزل و مركز عبادت رابطه برقرار كرد , مسجد را در حقيقت به خانه آورده است . چگونه يك مسلمان به خودش
[٣٢]نهج البلاغه , خطبه ١٢٧ .
[٣٣]وسائل الشيعه , ج ٥ , ص ٣٧٧ .