اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٧٧ - اگر به ملكوت برسيم درون خود را مى بينيم

سبحان مى فرمايد( ويل لكل همزة لمزه ) [١٢] . روى اين حركت هاى لبان ما قرآن تكيه مى كند كه مبادا لبانتان را نحوه اى حركت بدهيد كه كسى را بيازاريد و يا تحقير كنيد . اگر روى حركت مژه هايمان و حركت ديدمان قرآن كريم حساب مى كند : يعلم خائنة الاعين [١٣] . نبايد از محاسبه خود غافل باشيم . انسان در هر لحظه كه باطل را يارى مى كند در همان لحظه از دين خدا غافل است . چون دين خدا با هيچ باطلى سازش پذير نيست : قل جاء الحق و ما يبدء الباطل و ما يعيد [١٤] . بگو حق آمد و جا براى هيچ باطلى نيست , نه باطل كهن نه باطل تازه . يعنى در زمان حكومت اسلامى نه گناه هاى تازه پيدا شده روا است , و نه گناه هاى سابقه دار را مى شود اعمال كرد , چون حق با هيچ باطلى سازگار نيست . امام سلام الله عليه فرمود اگر كسى به باطل توجه كرد در آن بعد به خدا متدين نيست و از دين خدا بيرون است , و هر كسى را شيطان با تكاثر در رشته خاص او فريب مى دهد . آن كه كوثر نصيبش شد به تكاثر تن در نمى دهد و آن ها افراد كمى هستند .

غزالى يك وقت مى گفت محصول زحمت هاى چندين ساله ام كه من سرگرم هدايت و ارشاد مردم بودم در اين يك شعر فردوسى ظهور كرد :

اگر بار خار است خود كشته اى *** وگر پرنيانست خود رشته اى

و به همين مضمون :

گر به خارى خسته اى خود گشته اى *** ور حرير و قذدرى خود رشته اى [١٥]

يعنى انسان شب و روز دارد كار مى كند , يا مشغول آبيارى درخت پرخار و تيغ است , يا مشغول رشتن پارچه هاى پرنيانى و ابريشمى است . اگر بعد از مرگ رنج مى برد براى آن است كه عمرى زحمت كشيد و درخت پر تيغ را آبيارى كرد . اين