اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٧١ - براى اينكه به مقام شهود برسيد عبادت كنيد

گفتار بيستم

و اثر مهمى كه بر عبادت مترتب مى شود يقين پيدا كردن عابد است : واعبد ربك حتى ياتيك اليقين . خداى خود را عبادت بكن تا به مقام شامخ يقين برسى . تعليق حكم بر وصف , مشعر به عليت آن وصف است . پروردگارت را عبادت بكن چون پروردگار تو است( . رب) يعنى مالك مدبر , آن مبدء هستى كه مالك و مدبر انسان است , او رب انسان است . بايد انسان مدبر خود را عبادت بكند , چون مدبر او است و كارها در تدبير او است . مگر نه آن است كه انسان محتاج است ؟ مگر نه آن است كه نه خود انسان مى تواند حاجت هاى خود را برطرف كند نه مثل او توان رفع حاجت هاى او را دارد ؟ پس حاجت انسان را بايد غنى محض كه خداى سبحان است برطرف كند و قهرا خداوند مى شود مدبر انسان , و پرستش براى آن است كه انسان از نفع و كمال معبود استفاده كند , لذا تعليق حكم بر اين وصف كه فرمود( واعبد ربك) ناظر به استدلال است كه چون رب تو است , او را عبادت كن , براى چه عبادت كند , آيا براى اينكه روزى شما را تامين كند , او گرچه رازق است , ولى شما براى تامين روزى او را عبادت نكنيد , او رحيم است اما شما براى اينكه به جهنم نرويد او را عبادت نكنيد . شما همتتان بلند باشد و براى جهنم نرفتن عبادت نكنيد و حتى عبادت نكنيد براى اينكه به بهشت برويد زيرا او شما را به بهشت مى برد . پس براى چه عبادت كنيم ؟ براى اينكه به مقام شهود برسيد . آنچه پشت پرده است و