اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ٢٦١ - تعين فائده عبادت است

اولياء اش قرار بدهد . اين جزء بهترين دعاهاست . مگر دوستى كار آسانى است ؟ به رسميت شناختن غير از دوست داشتن است . يك وقت انسان موظف است به كسى از نظر برنامه هاى نظامى يا قانونى احترام بگذارد اما دوست داشتن حساب ديگرى است . انسان پيش عده زيادى درس مى خواند اما گاهى يكى از آن اساتيد را دوست دارد . دوستى غير از تعظيم و تجليل و تكريم است . آن سر سپردن و دل بستن چيز ديگرى است . گفتند سعى كنيد على و اولاد على ( ع ) را دوست داشته باشيد , اين دوست داشتن ذخيره و يكى از اركان اصلى دين بنام ولايت است . تنها آنها را بعنوان سرپرستى قبول كردن نيست بلكه بايد در تمام نمازها بياد اينها باشيم . كدام نماز است كه سخنى از على و اولاد على در او نيست ؟ كدام نماز است كه در او تشهد نيست ؟ در تشهد يكى از واجباتش اين است كه بگوئيم( اللهم صل على محمد و آل محمد) . اين در متن عبادت ما است . در كنار شهادتين درود بر اين خاندان در متن عبادت است . سخن از تجليل و تكريم قانونى نيست كه آنها هر چه گفتند ما اطاعت كنيم , اين مرحله اول پيروى است . اين كه به ما گفته اند دوست آنها باشيد , دوستى به آسانى نصيب كسى نمى شود , و دوستى بى معرفت ميسر نيست و معرفت باطن عبادت است . همه كارهاى ما كه صبغه عبادى دارد بايد به اين باطنش كه يقين است , برسد .

در روايت امام صادق سلام الله عليه آمده بود اگر مؤمن با قلبش متوجه خداى سبحان بشود , خدا هم وجهش را متوجه او خواهد كرد و دلهاى مؤمنين را نسبت به او دوست مى كند [١٢] . بعد از آنكه او محبوب خدا شده است , چيزى بهتر از آن نيست كه انسان در اثر محبت محبوب خدا بشود .

ابن مسعود گفت : ما همسفر رسول خدا عليه آلاف التحية و الثناء بوديم . در بين راه يك اعرابى درشت صوت با صداى بلندى صدا زد : يا